215 



182. Oithona similis Claus 

 Giesbrecht, Pelagiscbe Copepoden, 1892. 



In tegenstelling van de voorgaande soort is O. similis een 

 planktouvorm, die in het middenbekken van de zuidwestelijke 

 Noordzee en langs de Holl. kust niet voorkomt, maar op de 

 stations H 2 tot H 6 op acht achtereenvolgende terraijnvaarten 

 op geen enkel daarvan ontbrak. In dat gedeelte van het Eug. 

 kustgebied, waarin H 7 gelegen is, kwam zij slechts nu en dan 

 en steeds zeldzaam voor; éénmaal ook op H 1. Bij Helder ont- 

 breekt zij evenals in de Wadden- en de Zuiderzee. De opgaven 

 van Cleve omtrent het voorkomen van deze soort bij Helder 

 en in de zuidwestelijke Noordzee gelden niet deze soort, maar 

 Oithona nana. 



Wgfjes met eizakjes, die bij deze soort veel langer meegedragen 

 worden en steviger bevestigd zgn, dan bij O. nana, vindt men 

 in alle vier de jaargetijden. 



183. Paracalanus parvus Claus 

 Giesbrecht, Pelagische Copepoden, 1892. 



Deze soort is het geheele jaar door aan te trefiFen, in het 

 voorjaar evenwel iets minder algemeen. In Juni vond ik een 

 spermatophoordragend wijfje. 



In het geheele Noordzeegebied gewoon ; in de Waddenzee minder 

 algemeen, maar toch nog in De Meer; ontbreekt in de Zuiderzee. 



184. Parapontella brevicornis Lubb. 

 Giesbrecht, Pelagische Copepoden, 1892. 



In Maart, Mei en Nov. in de Noordzee, zeldzaam ; niet bekend 

 van Helder en de Waddenzee. 



185. Pseudocalanus elongatus Bek. 

 Giesbrecht, Pelagische Copepoden, 1892. 



Het geheele jaar door voorhanden. Wijfjes met eierzak zijn bij 

 deze soort geen zeldzaamheid; ik vond ze nl. in Febr., Maart, 

 Mei, Juni, Aug,, Nov. en Dec, dus zoowat het geheele jaar door. 

 Het is een der meest gewone copepoden uit het Noordzeegebied ; 

 in de Waddenzee minder algemeen, maar nog tot in De Meer 

 doordringend ; zij ontbreekt evenwel in de Zuiderzee. 



