216 



186. Temora longicornis O. F. Müll. 

 Giesbrecht, Pelagische Copepoclen, 1892. 



In alle maandeu vau het jaar werd deze soort aangetroffen. In 

 het Noordzeegebied komt zij algemeen verspreid voor en de Wad- 

 denzee dringt zij tot in De Meer binnen, maar verdv^gnt bij den 

 ingang der Zuiderzee; Oosterschelde (Redeke). 



187. Temorella a^nis Poppe 



Poppe, Abh. Wissensch. Verein zu Bremen, VII, 1882, bl. 55, PI. IL 



De echte Temorella affinis Poppe, kenbaar aan haar grootte en 

 de sterk ontwikkelde zijvleugels vau het vijfde thoraxsegment, 

 komt in de Zuiderzee niet voor. Byzonder talrijk was zij in plank- 

 tonmonsters, die op het HoUandsch Diep en het Haringvliet (van 

 April tot Sept. (Oct.) 1896) verzameld waren. In tegenstelling van 

 Temorella hirundoides is het een zoetwatervorm, die evenwel een 

 geringe graad van brakheid schijnt te kunnen verdragen. Haar 

 vindplaatsen zijn vooral de benedenloop en de monden van groote 

 rivieren. 



Voor het plankton van de Oosterschelde geeft Redeke noch deze 

 soort noch Temorella hirundoides op. Sars vermeldt voor Noorwegen 

 alleen de laatstgenoemde. 



L. $ in April: 1.65 mM.; cf 1.5 mM. 



L. 9 iti Aug. : 1.0 — 1.45 mM. (alle gemeten ex. met eierzak) ; 

 (ƒ 1.2—1.3 mM. 



188. Temorella hirundoides Nordq. 



Sars, An Account of the Crustacea of Norway, vol. IV, Cope- 

 poda, 1903, blz. 102, PI. 69 (als Eurytemora hirundoides). 



Met Acartia bifilosa is deze soort het geheele jaar door in rijke 

 hoeveelheid in het plankton van de Zuiderzee aanwezig, zoodat dit, 

 wat het Crustaceeënbestauddeel aangaat, veelal bijna uitsluitend 

 uit deze twee soorten bestaat. Eierdragende wijfjes zijn in alle 

 jaargetijden te vinden. 



Lengte van wijfjes met eierzak (gemeten van den voorrand van 

 den kop tot de achterrand der furca) : 



in Juli: 0.82, 0.82 mM. 



in Oktober: 0.94, 0.95, 0.95, 1.0, 1.0, 1.15 mM. 



