224 



expeditie vond evenwel in "den zomer van 1871 daar dicht bij, 

 slechts iets noordelijker, dezelfde lage dieptetemperaturen, zooals 

 zg voor de geheele noordelgke Noordzee kenmerkend zgn. Op 

 een diepte van 20 vadem (36 M.) bedroeg de temperatuur op 

 de volgende drie punten: 55° 43' N.B., 0° 40' W.L., 55° 32' N.B., 

 0°10'O.L., 55°12'N.B., 1° O' O.L., resp. 7,9°, 7,2° en 7,5° C. 



Het noordwestelijke deel van het gebied, in 't bijzonder de 

 strook H5 — H 6, bezit dus niet alleen de laagste oppervlaktetempe- 

 raturen, zooals boven reeds vermeld werd, maar staat bovendien 

 zonder eenige belemmering van banken, die de waterbeweging iu 

 den weg zouden staan, in verbinding met het koude diepwater- 

 gebied van de noordelijke Noordzee. Het zou daarom mogelijk 

 zijn, dat dit laatste in staat was op de samenstelling van het 

 plankton in deze streek zyn invloed te doen gevoelen. 



Op de termyavaarten wordt zooveel mogelijk een vertikaal 

 planktonnet gebruikt; » Stufeufauge" zijn er evenwel niet mee 

 uitgevoerd. Op de overige Noordzeetochten werd het plankton uu 

 eens met het vertikaalnet, dan weer met een horizontaalnet en 

 in het laatste geval slechts aan de oppervlakte gevischt. 



De tegelijkertyd met de eier- en broednetten verzamelde vang- 

 sten heb ik niet geregeld op hun inhoud nagezien, zoodat van 

 de meso- *) en makroplanktonische fauna slechts een onvolkomen 

 beeld gegeven worden kan. 



De afmetingen van het vertikaalnet stemmen overeen met die 

 van het middelste quantitatieve planktonnet van Apstein (1896), 

 met dit onderscheid, dat de schuine zijde van het filtreerende 

 net niet 100, maar 90 cM. lang is. Het zijdegaas is door een 

 Hollaudsche fabriek geleverd ; de mazen zijn vierkant of recht- 

 hoekig met een zijlengte van 30 — 50 ^a. 



1) SciiüTT heeft in zijne „Analytische Plankton-Studiën", 1893, de planktonorga- 

 nismen naar de grootte tot drie groepen gebracht, die hij macro-, meso- en micro- 

 plankton noemt. Fowi.ER gebruikt daarna het woord mesoplankton in een geheel andere 

 beteekenis, nl. ter aanduiding van die organismen, die in de middelste waterlagen der 

 oceanen en diepere zeeën (tusschen 100 vad. beneden de oppervlakte en 100 vad. boven 

 den bodem) leven. (Proc. Zool. Soc. London, 1898, blz. 545, noot 5). 



