226 



Aau den anderen kant zoude men de opmerking kunnen maken, 

 dat, zooals Lohmann ondervonden heeft, met het ^MüUergaze 

 N''. 20" nog zoo veel individuen van de kleinere soorten onder 

 de plauktonten gevangen worden en dat dus ook aan deze een 

 zij het ook beperkte beteekenis voor de vraag der geographische 

 verspreiding toegekend zou kunnen worden. Men vergelijke bijv. 

 ook, wat Hensen met betrekking hiervan zegt (1901, bl. 71): 

 »Es fangt das Planktonnetz daher recht gut kleine Organismen 

 nicht allzu abgerundeter Form, aber es fangt davon immer zu 

 wenig. Es fangt auch die Menge der kleinen Organismen nicht 

 proportional, soudern bei kleinem Fang relativ viel weniger, als 

 bei grossem Fang. Die bezüglichen Zahlungen halte ich zwar 

 nicht für werthlos, aber sie habeu nur geriugen Werth. Sie sind 

 Minimalzahlen und stellen das Vorkommen und unter Umstanden 

 das Vorkommen in ziemlicher Menge fest." 



Deze theoretisch niet vangbare vormen zal ik evenwel onbesproken 

 laten en mij bepalen tot de verspreiding van enkele grootere 

 vormen, voor welke de betrouwbaarheid der opgaven eerst nader 

 onderzocht zal worden. 



Met een vergelijking der vangmethoden ten opzichte van de 

 bruikbaarheid voor de verschillende soorten heeft Lohmann zich 

 bezig gehouden. Zijne eerste onderzoekingen daarover werden in 

 1899 in Kiel gedaan; in 1900 — '01 herhaalde hij de proeven op 

 grootere schaal bij Syracuse. De mazen van het builgaas, dat hij 

 in de Middellandsche Zee gebruikte, waren 70 — 98 fx, lang (in 

 85°/q der gevallen) bij ongebruikte stukken; door een] langer ge- 

 bruik kan de maaswijdte aanzienlijk verminderen. Van de door 

 Lohmann verkregen resultaten haal ik de volgende aan : De vol- 

 wassen metazoën van het plankton worden alle volkomen of bgna 

 volkomen gevangen. In de Kielerbocht leden de copepoden, die 

 verder dan het naupliusstadium ontwikkeld waren , een verlies 

 van '/j "/o, maar deze copepoden waren evenwel lang niet alle 

 volwassen. 



Voor de Tintinnen is het builgaas N°. 20 in 't algemeen vol- 

 komen ontoereikend om eenigszins bruikbare waarden te verkrijgen, 



