231 



den 53sten breedtegraad en eveneens in het westelijk deel van het 

 Kanaal voorkomende soort, Oithona similü, in het tusschenliggende 

 gebied volgens mijne onderzoekingen ontbrak (zie litteratuur 1903). 

 Zooals ik reeds boven zeide, is deze eigenaardige verspreiding in 

 strijd met de opvatting van Cleve. 



Gelijk bekend is, wordt volgens Cleve het karakter en de 

 samenstelling van het plankton op een bepaalde plaats, zoo goed 

 als uitsluitend door de daarheenvoerende stroomen bepaald. Zoo 

 bezit b.v. de Noordzee geen planktonorganismen, waarvan de 

 opeenvolgende generaties steeds, zij het ook maar voor een gedeelte, 

 in de Noordzee verblijven, maar al het plankton wordt haar met 

 uit den Atl. -Oceaan komende stroomen toegevoerd. En wanneer 

 in de verschillende jaargetijden andere planktoncombinaties elkaar 

 opvolgen, moet dit als het resultaat van een volledige vervanging 

 der waterlagen door nieuw toegestroomde watermassa's beschouwd 

 worden, welke laatste telkens uit een ander gedeelte van den 

 oceaan met een slechts daaraan eigen flora en fauna afkomstig 

 zijn. Indien dit volstrekt waar was, zou men uit de aard en de 

 samenstelling van het plankton op een bepaalde plaats de oor- 

 sprong van het water, waarin dat plankton voorkomt, kunnen vast- 

 stellen en de studie van het plankton zou bij de hydrographische 

 onderzoekingen in staat zijn een belangrijke rol te spelen. 



Andere planktologeu hebben de theorie van Cleve niet in dien 

 omvang willen erkennen ; zij gaven wel toe, wat natuurlijk niet 

 geloochend kon worden, dat de stroomen een zekeren invloed op 

 de verspreiding oefenden, maar zonder; den graad van dien invloed 

 reeds dadelijk nauwkeuriger te kunnen aangeven, kenden zij aan 

 het plankton ten minste in niet te eng begrensde gebieden een 

 stationair karakter toe en stelden de seizoensveranderingen behalve 

 van lokomotorische werking ook van zuiver biologische factoren 

 afhankelijk. Ik geloof niet, dat de hydrographische kennis van eenig 

 gebied op dit oogenblik voldoende is om met zekerheid aan te 

 geven, in welken graad vernieuwing van de watermassa's jaarlijks 

 plaats heeft en zoo lang de mogelijkheid niet uitgesloten is, dat in 

 de loop van een jaar een zeker gedeelte van het water binnen de 



