249 



de onmiddellijke invloed der kusten minder sterk gevoeld wordt 

 dan in het Kanaal en zou het voorkomen van Oithona similis in 

 de westelijke Oostzee verklaard kunnen worden door aan te nemen, 

 dat het water aldaar ondanks zijn brakke geaardheid overigens 

 voor het leven der soort nadeelige stoffen of in 't geheel niet of 

 in te sterk verdunden staat in oplossing houdt. 



Stelt men de aanwezigheid vau, zij het ook geringe, hoeveel- 

 heden van vergiftige stoffen in het zeewater als oorzaak van het 

 verdwijnen van bepaalde planktonten op den voorgrond, dan is 

 ook nog een andere omstandigheid in staat de toevoeging van 

 dergelijke stoffen in de hand te werken. Het gedeelte van het 

 verbreidingsgebied waar Oithona similis ontbreekt, kenmerkt zich 

 onder meer door de diepteverhoudingen. De grens in het Kanaal 

 valt ongeveer samen met de 50 M.-lijn, die in de Noordzee met 

 den rand vau het 40 M. -plateau. Hoe de diepte op zich zelf in 

 staat zou kunnen zijn om den toegang tot de zuidwestelijke 

 Noordzee aan echte holoplanktonische vormen, die bovendien aan 

 de oppervlakte minstens zoo talrijk voorkomen als in diepere 

 lagen, te versperren, is niet heel duidelijk. In tweeërlei opzicht 

 evenwel kan de bodem op de samenstelling van het water invloed 

 oefenen. Het water lost uit den bodem stoffen op. Bij gelijk 

 volumen opgeloste stof per vlakteëenheid van den bodem op 

 plaatsen van grootere en geringere diepte zal het natuurlijk van 

 de hoogte van de boven de vlakteëenheid staande zuil water 

 afhangen, hoe sterk de verdunning zal zijn, en men kan deze in 

 't algemeen rechtstreeks evenredig aan de diepte stellen. Bevat de 

 zeebodem dus oplosbare, voor het leven schadelijke bestanddeelen, 

 dan zal bij overigens gelijke omstandigheden de invloed der op- 

 lossing daarvan in een ondieper gedeelte zich sterker doen gevoelen 

 dan in een dieper, aangenomen natuurlijk, dat een gelijkmatige 

 menging als gevolg van vertikale bewegingen plaats vindt. 



In de tweede plaats is het plantaardig en daarmee ook het 

 dierlijk leven op den bodem in het ondiepe kustgebied in veel 

 rijkere mate ontwikkeld dan op grootere diepten, waar ten slotte 



