260 



water, het oppervlaktewater, dat sterker met laiulwater gemengd 

 is dan het water uit de diepte. 



Ik kan mij bovenvermeld verschijnsel alleen verklaren door 

 aan te nemen, dat van een neritische soort alleen die exemplaren 

 onder de rustende kiemen in het gunstige jaargetijde tot ont- 

 wikkeling kunnen komen, die zich in een voor de kieming ge- 

 schikte omgeving bevinden en dat de ontkiemde sporen of de 

 larven op haar beurt weer gunstige voorwaarden, die geheel andere 

 kunnen zijn dan voor de kieming noodig waren, moeten vinden, 

 voordat tot verdere ontwikkeling en ten slotte tot celdeeling en 

 voortplanting kan worden overgegaan. Dat misschien in zeer vele 

 gevallen deze twee reeksen van voorwaarden, één voor de ont- 

 wikkeling uit den rusttoestand, één voor den verderen groei en 

 bloei der soort, niet aanwezig zullen zijn bij de vaak ingewikkelde 

 stroomverhoudingen in de zeeën, is geen bezwaar voor deze op- 

 vatting. Het is zelfs het tegendeel van een bezwaar, want alleen 

 daardoor wordt het verschil in verspreiding en vooral de soms bij 

 uitstek beperkte verspreiding der soorten begrijpelijk. Bij de sterke 

 vermenigvuldiging der meeste planktonvormen is dan overigens 

 de aanwezigheid van een paar kiemen of van enkele individuen 

 voldoende om een rijk monotoon plankton het aanzijn te geven. 



Naar analogie van wat men bij de land- en zoetwaterorganismen 

 waarneemt, mag wel aangenomen worden, dat de ontwikkeling 

 van sporen, cysten of eieren aan minder strikte voorwaarden ge- 

 bonden is dan die der daarop volgende stadiën. Een zeer bijzonder 

 geval van dien aard zal bijv. zijn het afsterven van planktonische 

 larven van uit- of inwendige parasieten, in geval de larven er 

 niet in slagen een slachtoffer te vinden. 



Het telken jare opnieuw optreden der neritische organismen in 

 het kustgebied wordt dus verklaard : vooreerst doordien de productie 

 van sporen, cysten of eieren juist in dat kustgebied uitsluitend of 

 althans op de grootste schaal plaats vindt; in de tweede plaats, 

 omdat de sporen of eieren waarschijnlijk, de daaruit voortgekomen 

 jonge individuen in ieder geval alleen daar de gunstige voor- 

 waarden voor hun ontwikkeling vinden. 



