302 



deelen, aangezien bepalingen omtrent gasgehalte e. d. voor het 

 Zuiderzeewater niet verricht zijn. 



De groote uitgestrektheid van de Oostzee in de richting van 

 noord naar zuid, waardoor de Finsche, maar vooral de Botnische 

 Golf (deze overschrijdt den 65sten breedtegraad) een lagere gemid- 

 delde temperatuur be/itten dan het zuidelijkste deel, veroorzaakt 

 in het noordelijke gebied het optreden van vormen, die voor het 

 arktische plankton kenmerkend zijn en die dus uit de aard der 

 zaak noch in het zuidelijk deel der Oostzee noch in de Zuiderzee 

 zullen optreden. 



In nevenstaande tabel zijn de planktonvormen van de Oostzee en 

 de Zuiderzee in systematische volgorde opgenomen. Tot grondslag 

 van de lijst der Oostzeevormen hebben gediend de plankton- 

 tabellen voor de Oostzee in de Bulletins van het Internationaal 

 Onderzoek der Zee van Nov. 1902 tot Mei 1904. De daarin 

 bevatte gegevens zijn aangevuld met behulp van de opgaven in 

 de werken van Hensen, Clevb, Levander, Nordquist, Braun, 

 KojEVNiKov, Lemmerman, Wille, Apstein, Aurivillius e. a. 



Als westgrens van het te vergelijken gebied heb ik gekozen 

 een lijn, getrokken van westelijk Schonen naar Rügen, vooreerst 

 omdat op deze lijn een viertal punten gelegen zijn, die op de 

 driemaandelijksche termijn vaarten geregeld door het Duitsche 

 onderzoekingsvaartuig bezocht worden en verder, omdat meer 

 westelijk de invloed van de Beltzee en het Kattegat op de 

 samenstelling van het plankton te zeer merkbaar wordt. Het 

 teeken R — S achter den naam van een planktonorganisme geeft 

 te kennen, dat dit, in het Kattegat en Skagerak thuis be- 

 hoorend, niet verder oostelyk dan de lijn Rügen — Schonen aan- 

 getroffen werd en dus eigenlijk buiten de kategorie der typische 

 Oostzeevormen valt. Met het zoutere bodemwater kunnen derge- 

 lijke zoutwaterorganismen nog verder in de Oostzee doordringen 

 en bijv. ter hoogte van Bornholm in de diepte gevonden worden. 

 »Der Einfluss des Kattegat- Wassers war noch viel deutlicher 

 (d. i. dan oostelijk van Bornholm) in dem Bornholm-Tief von 

 70 bis 30 m, wo eine bedeutende Aiizahl von Arten vor- 



