318 



De afzonderlijke groepen van organismen hebben in ieder der 

 beide zeeën slechts een gering aantal soorten aan te wijzen. 

 Niettetuin valt de overeenstemming in samenstelling op te merken, 

 ook indien wij onze aandacht op de soorten richten. Zij treedt 

 zeer sterk op den voorgrond bij de Copepoden (in dezelfde mate 

 waarschijnlijk ook bij de Rotatoren); de twee voor de Zuiderzee 

 kenmerkende Copepodensoorten zijn ook in de Oostzee zoo al niet 

 de eenigste dan toch de belangrijkste Copepoden. 



In de Diatomeeënflora bestaat er evenwel verschil, wat de vor- 

 men betreft, die de hoofdrol spelen. In de Oostzee zijn Chaetoceras 

 en Thalassiosira, in de Zuiderzee is Coscinodiscus verreweg het 

 belangrijkste geslacht. Zoowel de Coscinodiscus-soort uit de Zuiderzee 

 als Thalassiosira haltica zijn typische brakwater- Diatomeeëu. Voor 

 de Oostzee zijn iu de tweede plaats belangrijk: Achnanthes, Melosira^ 

 Skeletonema ; voor de Zuiderzee: Actinoptychus^ Biddulphia, [Eupo- 

 discus), Litliodesmium. Terwijl in de Zuiderzee naast Coscinodiscus 

 wel Thalassiosira haltica optreedt, vind ik van het voorkomen van 

 Coscinodiscus in de noordelijke Oostzee geen gewag gemaakt. 



Een belangrijk verschil wordt teweeggebracht, doordat in de 

 Oostzee Myxophyceeën en Chlorophyceeën, ten deele zoetwater- 

 algen, zich geregeld met het haliplankton mengen, vaak in die 

 mate, dat zij over groote uitgestrektheden de bovenhand verkrijgen 

 {Aphanizomenon, Nodularia, Botryococcus). Dit verschijnsel werd 

 in de Zuiderzee niet waargenomen. 



In tegenstelling met de Oostzee is de Zuiderzee vermoedelyk 

 gekenmerkt door haar armoede aan Cladoceren. 



Een ander merkwaardig verschil, maar vau meer algemeenen 

 aard, is het ontbreken in de Zuiderzee bij zoutgehalten van 9 

 tot 11 "/oo ^^^ vormen, die men, oordeelende naar hun versprei- 

 ding in de Oostzee, stellig verwachten zou er aan te treffen. 



Soorten als Centropages hamatus, Pseudocalanus elonpatus, Temora 

 longicornis, Dinophysis-soorten, Skeletonema, Fyrophaeus, Tintin- 

 nopsis campanula dringen in de Oostzee ten minste tot Finlands 

 zuidkust door en de meeste zijn by een zoutgehalte van 10 — ö"/üo 

 vrij algemeen verspreid. Aangezien de onderste grenswaarde van 



