334 



op grond van ouderdoinsbepalingen zijn steeds min of meer 

 gevaarlijk : men gebruikt hier óf den ouderdom , berekend naar 

 de laatste menstruatie (en wat beteekent dit bij een ei van een 

 week !) óf naar den graad van ontwikkeling van den foetus. En 

 nu gaan de ontwikkeling van den foetus en de overige deelen 

 van het ei volstrekt niet steeds volkomen parallel ; allerlei 

 invloeden kunnen die van den een ten opzichte van den ander 

 verschuiven, of, zooals Fleischmann (193) het uitdrukt, kunnen 

 homologe vormingen heterochronisch maken. 



Het eerste der genoemde bezwaren heeft men trachten te ont- 

 gaan, door de leemten aan te vullen met data, gewonnen 

 bij hot onderzoek van dierlijke placenta's. Hoe juist in principe 

 deze methode ook is, haar onjuiste toepassing bracht een bron 

 van nieuwe fouten : men bracht zonder meer de resultaten dier 

 onderzoekingen van dieren over op den mensch , ja men gaf zich 

 niet eens de moeite zich op de hoogte te stellen van den stand 

 der placentatieleer der dieren. Zoo kwam Merttens ('94) in zijn 

 overigens zoo uitstekende, bekende onderzoekingen van een men- 

 schelijk eitje tot de conclusie, dat de oorsprong van het syncy- 

 tium bij dieren epitheliaal moederlijk was en „dus" ook dat van 

 den mensch. De opvattingen van Duval , Hubrecht, van Beneden 

 e. a. negeerde hij volkomen. Maar zelfs al past men met alle 

 voorzorgen de resultaten der vergelijkende anatomie op den 

 mensch toe, dan nóg bestaat een moeielijkheid, n.1. dat ook over de 

 verschillende dierlijke placentaties nog volstrekt geen eensgezind- 

 heid is verkregen. 



Zijn ook hier de oorzaken dier oneenigheid te vinden ? 



Vele der foutenbronnen , boven voor de studie der menschelijke 

 placentatie vermeld, bestaan ook voor die der dieren. 

 , Allereerst weer het gebruik van te weinig stadia; daar de ver- 

 anderingen elkaar in bepaalde phasen uiterst snel opvolgen , 

 vaak het eene weefsel binnen uiterst korten tijd geheel de plaats 

 inneemt van een ander, is men blootgesteld aan liet gevaar van 

 identificatie van de meest heterogene weefsels, indien men niet 



