335 



zeer kort opeenvolgende stadia bezit. Algemeen meent men , 

 dat er minder noodig zijn, dan inderdaad het geval is! 



Dan dient men van elk stadium genoeg exemplaren te bezit- 

 ten, om verschillende fixatiemiddelen enz. te kunnen toepassen. 

 Het materiaal wordt hierdoor enorm uitgebreid. Slechts weinigen 

 kunnen aan deze strenge eischen geheel voldoen. 



Ten slotte de algemeene bron van de allergrootste verwarring; 

 de nomenclatuur. Dit geldt voor mensch en dier. 



Toen men de eigenaardige buitenste laag der vlokkenbeklee- 

 ding leerde kennen , gaf men daaraan verschillende namen : 

 Godet ('77) sprak van epithelioid weefsel, Laulanié ('86) van 

 symplaste; later duidde men deze laag aan als syncytium, daar 

 de kenmerkende eigenschap het ontbreken van celgrenzen was. 

 Bij het zoeken naar den oorsprong van dit syncytium , vond men 

 ook elders dergelijke plasmamassa's, waarin de celgrenzen ont- 

 braken, en ook aan deze gaf men daarom den naam van syn- 

 cytium. Begrijpelijkerwijze leidde dit gebruik tot verwisseling 

 onder elkaar der verschillende hiermede aangeduide (gelijk later 

 bleek, genetisch verschillende) massa's; men redeneerde vaak 

 zoo : er bestaat een syncytium op de vlokken , men ziet in de 

 klieren boven de placentairplaats uit uterus-epitheel syncytium 

 ontstaan, dus in het vlokkebekleedende syncytium uit epithelium 

 uteri ontstaan. 



Later evenwel leerde men tijdens de zwangerschap allerlei 

 weefsels kennen, die dergelijke „syncytia" vormden: epitheel, 

 stroma , endotheel , kortom men heeft gezegd , dat alle weefsel- 

 soorten in de graviditeit „syncytiaal" kunnen worden (Schmidt '97). 

 Tevens werd er echter van verschillende zijden op gewezen, dat bij 

 degeneratie van de meest verschillende weefsels dergelijke vor- 

 men ontstaan, dat het niet aangaat deze alle, alleen om het 

 ontbreken der celgrenzen, gelijk te stellen, of zelfs het syncy- 

 tium der vlokken over één kam te scheren met door degeneratie 

 ontstane „syncytia." von Spee ('01) stelde voor, aan elk dier 

 vormingen een afzonderlijke naam te geven; Bonnet ('03) heeft 



