352 



kleinen zicli de keruen , des te dicliter liggcu zij bijceu ; zoo kan 

 men een subepitheliale, celrijke en een peripbcre celaiine zone 

 onderselieiden (I 9), die, hoewel langzamerhand in elkaar over- 

 gaand, toch een zeer duidelijken grens hebben. 



Overal op de doorsnede treft men klierlumina aan; het talrijkst 

 in de antimesometrale lobi : hier zijn zij het langst en steikst 

 gewonden, zoodat elke doorsnee een zelfde klier meermaals treft, 

 nu eens zuiver dwars, dan weer schuin. Zij monden uit in de 

 crypten; hun epitheel (I 9 gl.) is cylindrisch , meestal liooger dan 

 dat van de oppervlakte, terwijl de plasmazoom , die als een 

 schijnbaar homogene massa zonder celgrenzen het lumen omgeeft, 

 zeer breed is; de kernen liggen basaal, zijn rond, veelal echter 

 meer spoel vormig, donker van kleui- en korrelig, regelmatig van 

 plaatsing en vorm. Steeds vindt men, meer lumenwaarts van deze 

 kernrij , enkele grootere , veel lichter gekleurde, nauwelijks korre- 

 lige nuclei in den lielderen plasmazoom. In het lumen ligt of 

 niets of een heldere, ongekleurde massa, door vele uitloopers 

 met den plasmazoom verbonden en waarin hier en daar enkele 

 onregelmatige, lichtere of donkere fragmenten liggen van ver- 

 schillenden vorm, soms een duidelijke kern. Een membrana 

 proi)ria scheidt 't klierepitheel steeds van 't stroma. 



Opmerkelijk is het verloop der klieren in sommige sneden 

 (V 2); de van het sagittale deel van het lumen uitgaande, wenden 

 zich in een boog naar de antimesometrale zijde, terwijl zij die 

 uitgaan van het mesometrale dwar^stuk zich zijdelings of boog- 

 vormig naar het mesometrium buigen. 



Vaatdoorsneden zijn uiterst talrijk; peripheer vindt men de 

 grootste, centraal de kleinste. Alle bestaan uit een enkelvoudigen 

 cndotheelwand , waarvan de cellen en kernen vrij volumineus 

 zijn (I 9 bl. c). Vele naderen vrij dicht het epitheel. Men krijgt 

 den indruk dat antimesoinetraal de vaten talrijker zijn dan mes- 

 ometraal, tevens dat zij in het eerste geval meer uitgezet zijn. 



Men zou misschien verwachten, dat de latere plaats der 

 bevruchte eieren zich in een of ander opzicht hier reeds zou 



