354 



te merken, dat er hoegeiuiamd geen vei'scliil is te vinden in 

 niesornetraal ot' antiniesonietraal epitheel, uuch hier noch in eenig 

 ander deel der serie; evenmin sclujnt de aanwezigheid van de 

 jonge kiemblaas zoo dicht bij het epitheel hier eenigen invloed 

 uit te oefenen, ot' de latere jfixatieplaats van het ei zich in eeuige 

 epitheel-bijzouderlieid te uiten. Ook in andere uteri waa dit 

 hetzelfde. 



't Stroma is van geheel gelijken bouw als dat van den boven- 

 beschreven uterus. Hetzelfde geldt van de klieren en vaten. 

 Merkwaardig is het vake voorkomen van donkere kleine elemen- 

 ten tusschen de cellen van het epitheel (I 2 en 3); misschien 

 leucocyten ? 



In het bijzonder is de kerurijke subepitheliale zone niet ver- 

 breed; evenmin is eenig verschil te vinden in het voorkomen der 

 klierdoorsneden hier en aan de peripherie. 



Stadium B. 



Een enorme woekering der weefsels van den wand , lieeft 

 eene vergrooting van het volumen van den uterus teweeg gebracht 

 op de plaats, waar het ei zich heeft genesteld. De muscularis 

 neemt aan deze processen niet van beteekenis deel. Zij wordt 

 gedurende den verderen loop der graviditeit meer en meer 

 verdund (V 4). 



Deze hyperplasie betreft dus vooral de mucosa met de daarin 

 liggende deelen. Zij is echter niet overal even sterk en begint 

 niet overal op hetzelfde tijdstip : zij treft vooral de kernrijke 

 zone, die het lumen omgeeft en begint daar, waar het ei ligt, 

 dus autimesometraal, en zet zich van hieruit verder voort naar 

 mesometraal en naar alle andere richtingen. Door dezen interglan- 

 dulairen, subepithelialen groei worden de klieren, die vroeger zoo 

 dicht bijeen lagen, uiteengedrongen (V 4): op eene dwarsdoor- 

 snede vindt men er alleen submusculair nog meer of minder tal- 

 rijke doorsneden van, meer centraal echter alleen nog hier en daar 

 een, nu meer gestrekteu, uitvoergang. Vervolgt men de serie 



