355 



dor duüi-snodcn in de richting van den hoorn vanaf het punt waar 

 het ei ligt, dan nemen eveneens weer het aantal klierdoorsneden 

 toe, overeenkomstig het in deze richting afnemen van den groei 

 der centrale zone. 



Een tweede verandering, reeds in het vorige stadium aan- 

 geduid, is de uitzetting van het lumen van den uterus (V 4). 

 Dit is een proces, dat niet te verklaren is uit den groei der 

 wandweefsels of druk van de kiemblaas alleen , doch dat hiermee 

 parallel gaat; het is geen aan den groei van de kiemblaas ge- 

 subordineerd, doch een daaraan gecoördineerd proces. Ook dit 

 begint op de plaats van ligging van het ei , dus antimesometraal , 

 breidt zich van hier in alle richtingen uit. 



Door deze richting en uitbreiding van groei en dilatatie ont- 

 staat een, later zeer opvallende, eigenaardigheid in den bouw van 

 den zwangeren hoorn , die een bespreking ervan uu wensche- 

 lijk maakt. 



Denkt men zich door den uterus een aantal evenwijdige vlak- 

 ken gebracht loodrecht op de as van den hoorn en alle op 

 onderling gelijke afstanden , dan vormen zich hierdoor een aantal 

 ongeveer cirkelronde schijven, die overal even dik zijn. Vervolgt 

 men de veranderingen dezer schijven in den loop van den boven- 

 beschreven groei en uitzetting, dan zal het duidelijk zijn, dat 

 zij, antimesometraal aanvangend, zich beginnen te verdikken en 

 te verbrecden , waardoor zij ten slotte den vorm krijgen van een 

 uit een bol door de vlakken van twee groote cirkels gesneden 

 segment. De lengte van den uit deze schijven samengestelden 

 hoorn wordt hierdoor antimesometraal veel grooter dan mesome- 

 traal, waardoor luj , men zou kunnen zeggen waaiervormig uiteen 

 geplooid wordt. Hierdoor krijgt de ontstaande aanzwelling in het 

 verloop van den hoorn, die de plaats van het zich ontwik- 

 kelende ei aangeeft, een eerst spoelvormig, later meer bol- 

 vormig uiterlijk, terwijl de ledige, de vruchtkamers verbindende 

 stukken van den uterus mesoraetraalwaarts worden afgebogen 

 (II 23), zoodat hun as met die van den oorspronkelijken hoorn 



