358 



komen met de beneden te beschrijven reuzencellen, ze zijn nu 

 eens scherp van den kiembhiaswand gescheiden , dan weer schijnen 

 zij er geleidelijk in over te gaan. Deze laatste elementen liggen 

 niet alleen daar, waar het ei nog met den nteruswand in contact 

 is, doch ook dichter bij den embryonalen eipool , vaak geheel 

 vrij in de, het ei omgevende massa. Voor het grootste deel zal 

 deze laatstbedoelde massa wel bestaan uit een door de fixatie- 

 vloeistoffen in korreligen of dradigen vorm gecoaguleerde stof, 

 waarvan de oorsprong moet gezocht worden in secreta der klieren, 

 in transsudaten , waarschijnlijk ook voor een deel in veranderde 

 cellige elementen van den uteruswand of bloed. 



Wij komen nu tot de bespreking van den wand van de vrucht- 

 kamer zelf. In het terrein der beide, van vorige stadia bekende, 

 mesometrale lobi is weinig veranderd; nauwelijks is de dikte van 

 de mucosalaag toegenomen, evenzoo is liet met den celrijkdom 

 van het weefsel. In klieren en vaten geen veranderingen. Het 

 opitheel is als vroeger, de crypten zijn dieper geworden (V 4). 



In het overige deel van den wand valt vooral op de verandering- 

 in de ligging der klieren, reeds boven besproken. De klieren 

 der mesometrale lobben ondervinden van de bedoelde processen 

 den minsten invloed. De grootste veranderingen zijn te ver- 

 wachten in de antimesometrale deelen. 



De „Schlusswülste" van Fleischmann zijn enorm in dikte toe- 

 genomen (V4); dilatatie heeft hier den groei nog niet achterhaald. 

 Zij zijn bekleed met een cubisch epitheel (I 4 ep.)^ waarvan de 

 cellen, die een helder plasma hebben, een naar verhouding grooten 

 kern bezitten, die basaal of centraal ligt, fijnkorrelig is en. 

 matig sterk getingeerd. Blijkbaar is het de uitzetting van het 

 lumen , die van de vroeger smalle, hooge cellen de cubisclie 

 maakte. Hier en daar bestaat eene aanduiding van den vroeger 

 beschreven pseudo-haarzoom , terwijl vaak dergelijke massa als 

 om de kiemblaas liggen , hier tegen het epitheel gevonden worden. 

 Het stroma bestaat uit een celrijk weefsel, perifeer dichter dan 

 centraal: subepithcliaal (1 4 sfr.mod'.) namelijk zijn de colhui uit- 



