368 



anders (I 7,12): in de oniniddellijko omgeving zijn de cellen 

 groüter, polygonaal, met fijn-korrelig, vrij donker gekleurd 

 plasma (I 12 str. c. mod.)^ de kern van deze cellen is eveneens 

 grooter, de chromatinevis in enkele, soms één, grootere korrels 

 bijeengepakt (I 12), de rest van den nucleus is ongekleurd of 

 diffuus licht getint. Deze cellen, overigens steeds scherp begrensd, 

 missen vaak hun grens tegenover de reuzencellen , elders liggen 

 zij voor een deel omgeven door de grondstof der reuzencel 

 (I 12 hiy. c), soms is alleen de kern met een klein plasnialaagje 

 nog vrij te vinden in de reuzencel (I 7 ing. c), die bijna, op een 

 kleine rest na, de geheele cel heeft verzwolgen, naar het schijnt. 



Aan de lumenzijde, ligt op het epitheel een zelfde coagulum- 

 massa als om het ei (I 13), bestaande uit een korrelige substantie, 

 vrij donker getint in plasma-kleurstoffen , in intiem verband met 

 het epitheel , die hier en daar een cel- of kernrest bevat. Ook 

 met deze massa vertoont de reuzencel verband : soms is over een 

 grens van plasma der reuzencel tegenover deze massa niet te 

 spreken , men weet niet of de reuzenkernen in de eene dan wel 

 in de andere massa liggen (112 c. z.). 



Vaak verheft het niveau van een reuzenzel zich een weinig 

 boven de epitheel-oppervlakte, elders is dit nog veel sterker; 

 soms ziet men nog slechts een dunne verbinding van de massa 

 met den uteruswand , terwijl ook vrij in de coagulummassa of 

 op de kiemblaas, dergelijke celmassa's te vinden zijn (I 8 i\ z.) 

 (echter nooit buiten het „coagulum"). Eens zag ik, hoe een 

 reuzencel bet epitheel als een deksel aflichtte en half in het 

 lumen van den uterus vrij uitstak. 



Eenig verband der reuzencellen tot een ander orgaan van 

 den uteruswand, in het bijzonder tot bloedvaten, zag ik in dit 

 stadium nergens. 



Men heeft zicli niet voor te stellen , dat progressieve processen 

 in den uteruswand de eenige zijn, als gevolg van de aanwezig- 

 heid van het zich ontwikkelende ei in de vruchtkamer. Er naast 

 treden regressieve op, zoowel in epitheel als stroma. . 



