369 



In het (lekepitlieel uiten deze zich hierin, dat op vele plaatsen 

 onder donkerder tinctie van het celplasma , sterker kleuren van 

 den kern met verdeeling van het ohromatine in zeer fijne kor- 

 reltjes over den heelen kern (II IG(^) of het vormen van enkele 

 grootere klompen, de celgrenzen verdwijnen. Het epitheel vormt 

 dus een symplasma (II 16). In het stroma is een veel voor- 

 komende vorm van degeneratie, het diffuus donkerder worden 

 van den kern, terwijl het plasma verdwijnt (vettig degenereert 

 en door alcohol enz. geëxtraheerd bij behandeling?) zoodat een 

 zeer typisch beeld ontstaat; de celgrenzen blijven hierbij bewaard. 



Reeds boven werd gewezen op het voorkomen van reuzen- 

 kernen in de plasmamassa van het gedegenereerde epitheel ; deze 

 vermenging der elementen van den wand gaat vaak zóó ver, 

 dat men bindweefsel- en epitheelproducteu vindt liggen gemengd 

 met deelen van een reuzencel, terwijl de geheele gemengde massa 

 in het lumen uitpuilt (I 5). 



De kiemblaas zelf geeft in dit stadium tot geen opmerkingen 

 aanleiding : bouw en aard van cellen en kernen zijn over het 

 algemeen gelijk aan die van het vorig stadium. Omgeven is zij 

 weer door de „coagulum"-massa, die met plasma-kleurstoffen zich 

 vrij sterk kleurt. Haar bouw is als vroeger korrelig of fijn-net- 

 vormig, waarbij de mazen gevuld zijn met een homogene massa. 

 Naar liet lumen is de grens van het „coagulum" steeds zeer 

 scherp; bij dubbelkleuring is het opvallend hoe de buitenste zone 

 ervan helder-rood (I 13), de rest blauw-grijs gekleurd is; de 

 structuur dezer buitenste zone is grof korrelig (I 13 f.r.<.), in 

 enkele gevallen is nog de samenhang ervan bewaard gebleven 

 met het uterus-epitheel (I 13 ^js.^.^ ) in dier voege, dat de vroe- 

 ger beschreven pseudo-haarzoom zich er in voortzet. Vaak vindt 

 men duidelijke cellen, kernen of resten daarvan te midden der 

 massa (I 13 c.t'.). Met het epitheel is, behalve reeds aan de uit- 

 uiteindeu van het „coagulum" mot den „haar/oom", overal het 

 verband zeer innig. Eigenaardig is dat, terwijl de massa zich 

 ver voorbij de ligplaats van het ei op het uterus-epitheel voortzet. 



