381 



ontstaan dier massa's, terwijl volgens de foetale theorie raeu 

 hier een phagoeytose, een vernietiging zou mogen verwachten. 

 Dan, de aard der uitbreiding der reuzencellen over de kieniblaas, 

 vooral het geval onder B beschreven: hier (I 14) is tocii een uit- 

 breiding van de reuzencel van uit den uteruswand over de kiem- 

 blaas aannemelijker dan omgekeerd, daar het in het laatste geval 

 onbegrijpelijk zou zijn, dat alleen aan het uiterste einde dier 

 enorme, plaatvormige reuzencel, en dan nog wel aan de vrije, 

 naar het mesometrium gekeerde zijde der kiemblaas, haar ontstaan 

 zou te zoeken zijn. Het voorkomen in stadium D in de diepte 

 van het stroma vindt dan zijn oorzaak hierin, dat de invloed die 

 tot de transformatie aanleiding geefr, in den loop der ontwikkeling 

 dieper en dieper doordringt (evenals b. v. de vorming van decidua 

 enz.) en dus dieper en dieper gelegen , ervoor gepredisponeerde 

 elementen aantreft. Dit verklaart ook het soms waargenomen 

 geval van het onder het crypt- of klierepitheel voorkomen dier 

 massa's, terwijl de foetale theorie hier een loslaten der gevormde 

 cel en uitzwermen in het lumen met doordringen in de klieren 

 enz. zou moeten te hulp roepen , waarvan het nut voor de voe- 

 ding der kiemblaas zeer problematisch zou zijn. Overgangen als 

 boven beschreven tusschen epitheel- of stromacellen en reuzen- 

 cellen worden terstond begrijpelijk, evenals het gedrag der massa's 

 tegenover den eiwand ; de éénmaal waargenomen uitpuiling van 

 trophoblastcellen onder een reuzencel is een verschijnsel , dat geen 

 verwondering zal baren. Het voorkomen van gelijke massa's in 

 veel latere stadia, ook aan de mesometrale zijde, behoeft dan 

 verder geen verklaring; evenmin het geheel vrij in het lumen 

 liggen er van of eventueele oplossing in de , om de kiemblaas 

 gelegen massa enz. 



De vraag rest dan nog, of epitheel of bindweefsel als oorsprong 

 moet aangezien worden. Hierin kan ik niet met evenveel over- 

 tuiging kiezen als in bovenstaand geval: men vindt zoowel over- 

 gangen tot epitheel als tot bindweefsel, reuzenkernen liggen in 

 één plasma-massa zoowel met epitheel- als bindweefselkernen. Wel- 



