385 



Van rüuzeiioellen heb ik, uiottegenstaande juist daaiH)p gericht 

 zoekeu, aiitiiiiesoiuetraal geen spooi- meer kunnen vinden. Verder 

 mesometraal vindt men echter in de decidua, vooral in de meer 

 periphere lagen hier en daar nog een exemplaar dier cellen, nu 

 eens van atrophisch karakter, dan weer meer normaal. Steeds 

 echter zijn zij kleiner, wat den omvang der cellen betreft dan 

 vroeger ; de kernen zijn echter even groot. Vaak schijnen zij verband 

 te houden met vaten, hetzij jonge of oudere, echter niet steeds. 

 Ook hier is mij de beteekenis van dit feit niet duidelijk kunnen 

 worden. De vaten zijn in dit omphaloide deel van den uterus- 

 wand niet talrijk : in de periphere lagen van de decidua komen 

 vele zeer kleine capillaria voor, vaak met neiging tot proliferatie. 

 De klieren zijn zeer weinig in aantal ; hun epitheel is gede- 

 genereerd en afgestüoten , het lumen van het laatste deel der uit- 

 voerbuizen met zijn producten vullend. 



Ten slotte een enkel woord over het ei zelf. De kieinblaas is 

 uu drie-bladig, het mesoderm strekt zich echter nog niet ver uit, 

 het grootste gedeelte van den eiwand bestaat nog uit uitwendig 

 grootcellig trophoblast en meer kleincellig entoderni. Mesqmetraal 

 is het formatieve ectoderm sterk verdikt, de cellen bevatten 

 veelal een groeten nucleolus ; een area vasculosa is nog niet ont- 

 wikkeld. In den dooierzak ligt een massa, die zich verschillend 

 kleurt, fijnkorrelig of dradig is, veel overeenkomst overigens 

 heeft met de detritus-massa, die de kiemblaas buiten omgeeft. 



Stadium F. 



Uitwendig is de verandering gering; een toename van den 

 omvang der aanzwellingen is, naast de verdere accentuatie der 

 reeds vroeger besproken eigenaardigheden , alles wat valt te 

 vermelden. 



Inwendig (V 9) heeft de dilatatie den wand der omphaloide 

 holte sterk verdund , vooral antimesometraal , afnemend mesome- 

 traal waarts; de inspringende ring, gevormd door het onmiddellijk 



