386 



inesonicfraal van de diffcreiitiaticgrens gelegen weefsel is in 

 alle richtingen verwijd ; ook de uteruslumenrest is gedilateerd , 

 de wanden er van zijn verdund. In het algemeen is er geen 

 stadium waarin alle deelen van den uteruswand gelijktijdig zoo 

 dun zijn als nu. 



JDe differentiatie der weefsels is weder van beneden naar boven 

 voortgegaan, de grens ligt dichter bij het mesometrium , zorg- 

 vuldige meting aan dwarsdoorsneden toont inderdaad een sterke 

 toename van den omtrek van het 1 urnen der omphaloide holte niet 

 alleen , doch een duidelijke afname van den omtrek van dat van den 

 uteruslumenrest. Deze progressie naar het mesometrium heeft téu 

 gevolge een (in het midden het sterkst) hoogere ligging van de 

 differentiatiegreus of -ring, terwijl de einden van dien ring nog 

 steeds onder het antimesometrale vlak van de mondingen der 

 verbindingsstukken heenloopen , in het algemeen dus een sterkere 

 buiging van het vlak van den ring. 



Bij dezen differentiatiegreus (V 9) beginnen nu processen, die in 

 het vervolg grooten invloed zullen uitoefenen , die bestaan in pro- 

 gressieve naast regressieve veranderingen en, steeds den circulaireu 

 grens van omphaloide holte en uteruslumenrest volgend, gesloten 

 ringen vormen. Op de mesometraal en antimesometraal er van 

 gelegen weefsels hebben zij nu nog weinig invloed. 



Wij hebben dus vier deelen nader te beschouwen: de ompha- 

 loide holte, de ringvormige zones, den uteruslumenrest en het 

 ei zelf. 



Beginnen wij met de omphaloide holte. Van het epitheel is 

 nu niets meer te zien dan hier en daar vlak bij de differen- 

 tiatiegreus een enkel strookje in verren staat van degeneratie. 

 Resten er van liggen in het lumen om de kiemblaas nog ver- 

 spreid. (V 9). De rest van den wand is antimesemetraal door 

 de sterke uitzetting zoozeer ineengedrongen, dat, behalve de 

 meest periphere laag van kleine donkere cellen en kernen , 

 bijna niets is te zien. Hier en daar, waar het weefsel toevallig 

 iets meer uit elkaar is getrokken , ziet men meer of minder dikke 



