390 



ondergaat, veranderingen nu lioofdzakelijk in regressieven zin. 

 Eerst worden de cellen en kernen , onder wellicht geringe zwel- 

 ling, donkerder van tinetie (1120 epjnod): het plasma kleurt zich 

 met karmijn licht rood, in plasniakleurstoffen sterk, is zeer fijn- 

 korrelig, de celgrcnzen worden daardoor moeielijker zichtbaar, 

 echter zijn ze nog aanwezig; de kernen zwellen licht, hun chro- 

 matino ligt in meerdere korrels en korreltjes verdeeld, de kern- 

 membraan is duidelijk. Dan treedt (Il 20 si/ p.qj.), onder verdwij- 

 ning der celgrenzen een homogeen worden van bet plasma op, 

 dat zich nu uiterst donker kleurt; de kernen worden kleiner, 

 kleuren zich meei' homogeen, terwijl alleen bij zeer sterke ver- 

 grooting nog zeer fijne korreling is te zien; ze nemen tevens een 

 ovoiden vorm aan. Eindelijk ligt in eene geheel homogene plas- 

 mamassa, onregelmatig, een massa eveneens geheel homogene, 

 uiterst intensief gekleurde kleine kernen, die als laatste veran- 

 dering een fragmentatie ondergaan, die leidt tot het ontstaan 

 van korreltjes van allerlei grootte, waarvan enkele weer schijnen 

 te kunnen conglomereeren onder vorming van grootere, waarschijnlijk 

 vloeibare, druppelvormige massa's, die in een nog later stadium 

 ten slotte kunnen verdwijnen, waarschijnlijk door oplossing in het 

 plasma (II 20 si/2). ep. inod.). Soms vormt dit proces afzonderlijke 

 klompen, soms doorloopend over het stroma uitgestrekte massa's, 

 die later weer lichter worden onder vorming van kleine vacuolen 

 en uiteenvallen in korreltjes, welke laatste ook geheel kunnen 

 verdwijnen , zoodat van het epitheel geen spoor meer is te vinden. 

 Men heeft hier dus te doen met de vorming en latere oplossing 

 van een symplasma epitheliale. 



In de crypten kan men deze veranderingen van de oppervlakte 

 naar binnen meestal gaandeweg vervolgen in dier voege, dat in 

 de diepte het epitheel nog normaal is, aan de oppervlakte reeds 

 verdwenen. De producten van dit regressieve proces liggen dus 

 in het cryptlumen. Eveneens kan men van de diffentiatiegrens 

 mesometraalwaarts gaande, de veranderingen van beneden naar 

 boven zien afnemen. Zcddon vond ik evenwel in het verloop van 



