391 



den ring een verschil in intensiteit, die er op zou wijzen, dat 

 het proces achter of vóór, hetzij op zijde in het midden der 

 vruchtkanier begon. De processen schijnen dus vrijwel gelijktijdig, 

 circulair aan te vangen , ongeveer ter plaatse van de differen- 

 tiatiegrens en van hieruit mesoinetraalwaarts, centripetaal voort te 

 schrijden. Indien er al verschil bestaat, dan wijst dit op een 

 aanvang in het midden van de zijden. 



Ook in het onderliggende stroma blijven de veranderingen niet uit. 

 Ook hier schijnen (II 25) deze subepitheliaal te beginnen : de cellen 

 worden grooter, evenals de kernen; het plasma, dat eerst bleek 

 was, kleurt zich later sterker (opvallend is, dat soms de tint meer 

 rood wordt bij het dubbelkleuren), wordt korreliger; enkele dezer 

 cellen bezitten dan kernen die kleiner zijn en geheel homogeen en 

 die uiterst intensief kernkleurstoffen hebben opgenomen. Opvallend 

 is, vooral bij dubbelkleuring (II 24) hoe vaak tusschen celgroepen en 

 cellen van het stroma wigvormige smalle, zich van het gedegene- 

 reerde epitheel verheffende en min of meer diep indringende don- 

 kere iiomogene strooken liggen, geheel gelijk aan het plasma van het 

 symplasma epitheliale. Vaak omgeven zij grootere of kleinere 

 lobjes van de papillen (of liever wanden), die de crypten schei- 

 den. Men krijgt den indruk, of het hier geldt een indringen van 

 het gedegenereerde epitheel tusschen de bindweefselcellen ; waar- 

 schijnlijker is het evenwel, dat het proces bestaat in een woeke- 

 ring van het nog intacte epitheel naar binnen, als bij de vor- 

 ming van nieuwe crypten overal geschiedt, doch dat nu, voordat 

 het einddoel van dit proces is bereikt, door het degenereerende. 

 agens tot regressieve metamorphose wordt gebracht; mogelijk is 

 het ook , met het oog op het vaak degeneratieve karakter der 

 stromacellen , die hier liggen, dat deze strooken voor een deel 

 ontstaan door voortzetting van het regressieve proces op deze, 

 waarbij de cellen van buiten naar binnen er door worden ver- 

 anderd. Capillaria liggen vaak in de papillen (II 25), soms sub- 

 epitheliaal, echter niet vaak. 



Tegen deze gesloten smalle, aan de einden naar benoden afo-e- 



