392 



bogen ring (liet proces volgt immers overal de difFerentiatiegrens) 

 is nu de verdikte trophoblast gelegen. Niet overal treft hij het 

 moederlijk weefsel in dezelfde stadia aan , aanvankelijk de mon- 

 dingen der crypten overbruggend, zonder er in door te dringen, 

 begint later de neiging zich te openbaren, kleine plooivormige 

 uitsteeksels naar binnen te zenden, die worden verdubbeld door 

 somatisch mesoblast. Vèr gaat deze indringing van den tropoblast 

 echter niet. 



Veranderingen hebben er aan den trophoblast zelf hierbij verder 

 weinig plaats. De grootte der cellen en kernen , de aai*d er van 

 verandert nauwelijks, de celgrenzen blijven in dit stadium overal 

 intact (II 26). Een lichte vergrooting van cellen en kernen , in 

 de laatste een meer op den voorgrond treden van één nucleolus 

 is echter niet zelden waar te nemen (II 26 trhl). 



Wat de verhouding van den foetalen wand tot het in verschil- 

 lende stadia verkeerende symplasma epitheliale betreft, vaak ziet 

 men een klomp daarvan op den trophoblast liggen (II 26); de 

 massa is dan veelal gevacuoliseerd , terwijl tusschen de toppen 

 der foetale cellen smalle streepen symplasma liggen (II 26 

 ftij.qj.nl.), waarbij die toppen dan zelf donkerder van tint zijn: 

 waarschijnlijk wel een resorptie van het symplasma door den 

 eiwand. Ook waar de trophoblast tegen het naakte stroma ligt, 

 is het oppervlakkige deel van den eerste vaak donkerder van 

 tinctie, waarschijnlijk wel als rest van symplasma-resorptie (ook 

 in" de omphaloide holte, waar geen sprake is van verdikking, 

 zijn de trophoblastcellen apicaal vaak donkerder van tinctie, 

 waar het epitheel van den uterus wand is verdwenen of nog als 

 symplasma aanwezig is). Een enkele maal omgeeft de trophoblast 

 met uitloopers een symplasmaklompje, is bezig dit in zich op 

 te nemen , als het ware te omspinnen ; in latere stadia ziet 

 men dit hier vaak. Waar het epitheel of symplasma geheel 

 ontbreekt, ligt soms een capillair vlak tegen de foetale opper- 

 vlakte ; men ziet echter steeds nog een grens tusschen beide ; 

 soms vindt men een extravasaat in het weefsel der moeder of 



