394 



de peripherie. De klieren gaan voort in hun secretorische functie, 

 zoodat in het lumen nog steeds de producten van dit proces te 

 vinden zijn. Hun epitheel is licht gekleurd en helder, zoodat 

 het nu nog scherper bij de monding in den bodem der crypten 

 afsteekt tegen het donkere epitheel van deze laatste. Aan de 

 einden der vruchtkamer vindt men op dwarsdoorsneden weer liet 

 lumen der omphaloide holte , beneden dat van de monding van 

 het verbindingsstuk. De weefselstrook , die beide scheidt, is door 

 talrijke crypten en klieren doorploegd , verder naar het einde 

 der eikamer echter ziet men dit nog alleen in het bovenste deel, 

 daar het benedenste dan reeds tot de decidua behoort die de 

 omphaloide holte omgeeft. 



Beschouwt men de dwarsdoorsnede van een verbindingsstuk in 

 dit stadium, dan krijgt men een beeld, bijna geheel gelijk aan 

 het vroeger in § 1 beschrevene van een ledigen uterushoorn, 

 of van een , waarin de eieren zich nog niet hebben vastgezet 

 (V 2). Alleen is het geheele lumen nu veel wijder dan in de 

 laatstgenoemde gevallen. 



In een slechts weinig ouder stadium, waar amnion en allan- 

 tois reeds aanwezig zijn, is slechts weinig nieuws te vinden. 

 Enkele punten verdienen echter nog kort vermelding. 



De koepel van den diplotrophoblast puilt verder uit door den 

 ring, gevormd door het inspringen der uiteinden van de diffe- 

 rentiatiegrens, in den uteruslumenrest, en wijst hiermee het op- 

 handen zijn van den aanleg der placenta aan. De trophoblast 

 bestaat uit vele lagen boven elkaar met talrijke op doorsnede 

 wigvormige verheffingen. Van verdwijning der celgrenzen is geen 

 sprake. 



De openingen der verbindingsstukken in de vruchtkamer wor- 

 den, ofschoon nog slechts weinig, hooger en hun antimesometraal 

 einde breeder, een aanduiding van het begin der dilatatie ook 

 van deze deelen. 



Mesometraalwaarts van de differentiatiegrens treffen wij epi- 



