401 



Sporen van deze woekeringsproccssen waren in vorige stadia 

 reeds te vinden, echter nog te onduidelijk om een afzonderlijke 

 bespreking te verdienen : ze bestonden daar in verdikking en ver- 

 lenging der papillen (i. e. dwarsdoorsneden der eryptwanden) en 

 neiging tot de vorming van secundaire crypten , welke laatste 

 echter vaak reeds door de regressieve processen in hun eerste 

 ontwikkeling werden gestuit. Ook de veranderingen in het stroma 

 ontbraken daar niet. Evenwel waren de vvoekerings- en degene- 

 ratie-processen nog te veel vermengd; eerst in het nu besproken 

 stadium zijn beide duidelijk gescheiden en bestaan naast elkaar. 



De degeneratie der gewoekerde weefsels, is in dit stadium 

 eveneens verder voortgeschreden, bereikt echter de bovengrens 

 van den woekeringsring niet, evenmin als de diepste deelen 

 der crypten; de dcgeneratie-ring is dus smaller, volgt overigens 

 den woekeringsring in zijn eigenaardigheden van vorm en uit- 

 breiding. 



De détails dezer processen komen overeen met die in het 

 vorig stadium beschreven , met dit verschil echter , dat de laag 

 van symplasma epitheliale, die zich hier vormt, in zijn grootste 

 ontwikkeling nu dikker is, zoodat de smalle crypten, waarin 

 het proces is doorgedrongen , geheel gevuld zijn met deze plasma- 

 massa van donkere tinctie en homogene structuur, waarin peri- 

 pheer de kleine ovoide, vaak zeer spitse kerntjes liggen, homogeen 

 en intensief gekleurd. Hoe verder men zich van dit midden- 

 stadium der degeneratie mesometraalwaarts verwijdert (resp. naar 

 de diepte der crypten), des te helderder worden de kernen, des 

 te meer korrelig en grooter, des te smaller de plasmazoom, die 

 ten slotte onder lichter worden van haar kleur weer in celterritoria 

 wordt afgedeeld ; hoe verder men zich daarentegen in tegenover- 

 gestelde richting van dit middenstadium verwijdert (d. i. naar 

 beneden resp. naar het lumen), des te meer fijne vacuolen ziet 

 men in den plasmazoom , die meer en meer tot grootere samen- 

 vloeien (en waarin dan vaak eenige korrelige of dradige, in 

 karmijn ongekleurde substantie ligt), des te meer worden de 



