403 



vaak hoe uitloopers van liet syncytiale plasma zich tusscheu de 

 bindweefselcellen begeven of deze laatste in het syncytium worden 

 opgenomen. De basale laag van den verdikten trophoblast, die 

 op het mesoderm ligt, blijft een aaneengesloten cellaag van één 

 cel dikte vormen; hier blijven de celgrenzen intact, kernen en 

 cellen behouden in dit stadium meer hun oorspronkelijk karakter, 

 hun iets donkerder tinctie, dat ze vóór de appositie bezaten 

 (II 28). Mitosen zijn in deze laag talrijk; in de syncytiumker- 

 nen vond ik ze nooit. 



Enkele bijzonderheden van dit verkle vingsproces vallen hier 

 terstond op. Vooreerst dat, waar de trophoblast den uteruswand 

 verlaat, d. i. dus vlak mesometraal van dezen ring van ver- 

 binding, geen spoor is te vinden van syncytiumvorming (II 31); 

 dan , dat zoodra deze appositie heeft plaats gehad , de syncyti- 

 umvorming optreedt, eindelijk, dat de foetale kernen dan bijna 

 terstond zeer ver uiteen liggen , vaak tusschen de het dichtst bij 

 het stroma gelegen materne kernen in het symplasma. Dit alles 

 doet de gedachte opkomen , dat het symplasma epitheliale zeke- 

 ren invloed heeft op het tot stand komen dezer syncytiumvor- 

 ming. Tot deze voorstelling draagt tevens nog bij , dat soms het 

 symplasma diep tusschen de foetale nuclei gezien wordt (zie vol- 

 gend stadium ; twijfel aan de natuur van dit weefsel is hier uit- 

 gesloten , om den evident degeneratieven aard der kernen en 

 structuur en tinctie van het plasma der ingedrongen massa). 

 Hoe deze invloed te denken is, is moeilijk te zeggen; vaak 

 krijgt men den indruk , dat men hier te doen heeft met zwerf- 

 cellen door den trophoblast in het symplasma uitgezonden, temeer 

 daar soms een duidelijke, goed omlijnde foetale cel in de plasma- 

 massa ligt, terwijl de foetale nuclei vaak om zulke groote vacuolen 

 liggen, als alleen in het symplasma hier ook te zien zijn. Dat 

 de foetale elementen dan niet terstond tot in de grootste diepte 

 der crypten doordringen , is te verklaren doordat zeker het sym- 

 plasma een zekeren graad van ontwikkeling in bepaalden zin 

 dient te hebben , om deze invasie mogelijk te maken. Echter, het 



