407 



voorstelt van de door de vvoekeiiugsprocesaeu gevormde figuur: 

 alleen in het gebied van deze laatste toch kan de placenta 

 zich vormen. 



Deze aanleg neemt centraal de plaats in, waar eigenlijk ge- 

 deelten van den ring van woekering en degeneratie moesten ge- 

 vonden worden. Stelt men zich nu het mesometrale deel van de 

 vruchtkamer geprojecteerd voor op een horizontaal vlak (loodrecht 

 op het mesometraal- antimesometrale vlak van den hoorn), dan 

 krijgt men ongeveer nevenstaande figuur (tekstfig. 4). 



In (t vinden wij de placenta, centraal de verst ontwikkelde, 

 peripheer de jongste deelen , terwijl de karakteristieke , nu eens 

 meer, dan weer minder uitgesproken dubbele hoefijzer-vorm duide- 

 lijk uitkomt. 



In cl zien wij het cirkelvormige vlak, dat nog niet door de 

 woekeringsprocessen werd veranderd, en in welks centrum de 

 nieuwe monding van het verbindingsstuk ligt: dit vlakje is geheel 

 omgeven, vooreerst door een zone van progressieve processen, die de 

 eerste omzooming ervan vormen {e) , dan door een van regressieve 

 processen, die daarop volgt. Deze laatste zoom is zeer smal aan 

 het antimesometrale einde van ^, verbreedt zich gaandeweg tot 

 de breede zone h , die de placenta omringt (dat hier geen woeke- 

 ringszone deze laatste omgeeft, zal duidelijk zijn, na wat boven 

 gezegd is over het verloop der progressie dezer processen). De 

 zone r, die de placenta van het vlak d scheidt, bestaat niet alleen 

 uit woekeringsprocessen, voor een klein deel ook uit regressieve; 

 (leze laatste zijn echter zeer weinig uitgebreid , aangezien de 

 allantoide trophoblast hier terstond begint placenta te vormen , 

 het dus niet laat komen tot een groote ontwikkeling van deze 

 processen; op zijde, waar de zone van degeneratieve processen 

 echter zeer breed is, zijn deze zeer ver gevorderd, ongehinderd 

 door den placenta-aanleg. Daar centrum van woekeringsvlakte en 

 placenta-aanlog niet geheel samenvallen , is de breedte der zone 

 van regressieve processen in r niet even groot vóór als achter 

 (ten opzichte van het embryo); meestal is zij achter grooter dan 



