416 



niet te zien zijn (soms schijnen zij echter toch nog te bestaan). 

 De vorm der kernen is zeer verschillend (III 36, 37), nu eens 

 grooter en ovaal, dan weer lang en zeer smal, als plat ge- 

 drukt, vaak alleen als door karmijn zeer donkere vlekken, zonder 

 scherpe grenzen nog terug te vinden. Zoo worden strooken en 

 groepen van deciduacellen in allerlei combinaties door deze dege- 

 neratieve celraassa's omgeven, een nieuwe groepvorming inlei- 

 dend. De balkjes van dit „symplasma conjunctivale" , eerst meer 

 dik, worden later dun, de kernen afgeplat, waarschijnlijk door 

 de nog niet voltooide en nu verder voortgezette hypertrophie en 

 daardoor ontstane druk, der nog normale deciduacellen. 



Intusschen zijn de door symplasma omgeven cellen ook niet 

 normaal gebleven: soms worden zij meerkernig, de meeste echter 

 blijven éénkeruig, vergrooten zich misschien eerst nog wat, wor- 

 den dan in hun plasma donkerder van kleur, fijnkorreliger ; soms 

 treden vacuolen op, hun kern pakt het chromatine in enkele 

 korrels bijeen of wordt pycuotisch; kortom alle bekende vormen 

 van degeneratieve processen zijn hier bijna terug te vinden. 

 Ten slotte ontstaat vaak (III 38) een geheel van symplasma con- 

 junctivale met pycnotische ovoide kernen, die vaak gefragmen- 

 teerd zijn , en donkere homogene plasniamassa zonder celgrenzen, 

 één dan vaak met de producten van het epitheel. 



Men zou kunnen vragen of het geen ingedrongen epitheel kan 

 zijn, dat hier degenereerde; reeds vroeger (stad. F) heb ik 

 deze quaestie aangeroerd : inderdaad is het niet onmogelijk dat 

 hier enkele dezer symplasmastrooken epitheliaal van oorsprong, 

 door de regressieve processen als het ware in statu nascendi 

 getroffen crypten zijn. Het groote meerendeel echter is wel van 

 bindweefsel-oorsprong ; de groepvorming, d. i. de ongelijke aan- 

 tasting van het weefsel door deze processen , is niet verbazend , 

 wanneer men bedenkt, dat reeds in het eerste stadium, dat der 

 hypertrophie etc. , een ongelijke verdeeling over de verschillende 

 samenstellende cellen , bestond : het is niet moeilijk zich voor te 

 stellen, dat de verst gevorderde cellen in het hypertrophieerende 



