417 



proces, nu het eerst ten offer vallen iuui het degeneratieve. Dat 

 de samenstellende cellen en kernen vaak zooveel kleiner en 

 anders gevormd zijn , dan de normale deciduacellen waarvan zij 

 afstammen, is ongedwongen te verklaren uit het feit, dat de nog 

 niet aangetaste cellen hun hyperthrophie nog eenigen tijd voort- 

 zetten en daardoor de minder resistente, gedegenereerde ineen 

 drukken. 



Door dit aantasten van epitheel en stoma, is het duidelijk dat 

 de, in de papillen verloopende vaten, hier en daar zullen wor- 

 den geopend. Inderdaad . vindt men op talrijke plaatsen extra- 

 vasaten, aan den eenen kant in het stroma zelf, aan den anderen 

 kant in het lumen , tegen den trophoblast. Het bloed blijft in 

 het laatste geval niet onveranderd : eensdeels ziet men de roode 

 bloedcellen vaak in den vorm van schimmen, andersdeels treft 

 men in de, hier tot reuzencellen geworden (zie beneden) tropho- 

 blastcellen, talrijke als bloed gekleurde korrels en korreltjes aan. 



Deze degeneratieve processen zijn nu het duidelijkst en minst 

 veranderd te volgen op zijde: mesometraal en antimesometraal 

 zijn zij eenigszins gewijzigd. 



Antimesometraal, doordat hier, onder invloed van de rekking, 

 die de ring van regressieve processen door de sterke dilatatie 

 hier ondergaat, het proces wordt verhaast, de details minder 

 duidelijk worden, zoodat vaak niet meer te zien is als het gaande- 

 weg ontstaan van een , tangentiaal gestreepte , syraplasmalaag. 



Mesometraal , doordat hier de aanleg der placenta het geheel 

 tot stand komen dier processen vóórdat foetale weefsels invloed 

 kunnen uitoefenen, verhindert: men ziet alleen de eerste aanvangs- 

 stadia in dezen ring. Dat hier echter hetzelfde proces bestaat, 

 wordt duidelijk, doordat, zooals vermeld, het centrum van den 

 placentair-aanleg , vaak niet overeenkomt met het middelpunt 

 van de gewoekerde etc. weefsels, het eerste namelijk naar voren 

 (ten opzichte van het embryo) is verschoven ten opzichte van 

 het tweede; hierdoor vindt men achter verder ontwikkeld sym- 

 plasma dan vóór , waardoor in het eerste geval de aard van het 



