422 



heeft te maken. Hierover is het echter beter te spreken , wanneer 

 in het volgende stadium het lot van dezen ring geheel is beslist. 



Dit geheele koepelvormige samenstel van ringvormige processen, 

 wordt door de allantoide placenta, die a. h. w. den sluitsteen 

 vormt, voltooid. 



De trophoblast vindt hier het moederlijk weefsel, als boven 

 beschreven , in den vorm van papillen voor zich , gescheiden door 

 verdiepingen ; papillen die in een verschillend stadium van re- 

 gressieve verandering van eigenaardigen vorm zich bevinden , 

 welke laatste centraal het verst ontwikkeld is. Hiertegen legt 

 zich de nu enorm verdikte trophoblast; echter correspondeert 

 niet het centrum van den placentairaanleg met dat van de 

 moederlijke papillenformatie: het eerste ligt een eindweegs vóór 

 het laatste. Gevolg hiervan is , dat vóór (d. i. ten opzichte van 

 het embryo) de sterk verdikte trophoblast nog slechts in begin 

 van verandering verkeerende papillen vindt, achter daarentegen 

 reeds verder veranderde. Wellicht is dit echter een toevalligheid 

 in enkele uteri en niet van essentieel belang; dit heb ik niet 

 kunnen uitmaken. Echter geeft het aanleiding tot enkele verdere 

 verschillen tusschen vóór en achter, die van belang zijn voor 

 het oplossen van enkele vragen. 



Als elders, dringt ook hier de trophoblast met sterke woeke- 

 ringen tusschen de papillen in, blijft aan den top dezer laatste 

 dunner, ofschoon ook hier meestal meerlagig. Deze woekeringen 

 zijn aanvankelijk solide, later echter worden zij hol; achter zijn 

 zij dunner dan vóór. 



In dezen verdikten placentairen trophoblast kan men duidelijk 

 twee lagen onderscheiden , reeds aanwezig waar hij nog vrij 

 tegenover de moederlijke weefsels ligt (III 41 , 44). Het dichtst 

 bij het embryo, basaal dus, ligt op het somatische mesoblast een 

 laag van één cel dikte; deze cellen zijn veelal cubisch, duidelijk 

 begrensd , talrijke mitoaon worden er in gevonden ; de kernen , 

 rond of ovaal van vorm , groot ten opzichte van het cellichaam , 

 zijn in verschillende richtingen georiënteerd, niet zeer donker van 



