428 



veranderde moederlijke elementen een rol spelen bij het tot 

 stand komen der boven beschreven processen. Dit wordt des- 

 temeer waarschijnlijk wanneer men de eigenaardige verandering 

 der kernen nagaat met hunne verhouding tegenover de moeder- 

 lijke; vooral echter, wanneer het blijkt hoe de invasie en syncy- 

 tiumvorming sneller tot stand komen bij verder regressief gemeta- 

 morphoseerde papillen dan bij nog minder sterk veranderde: 

 achter nl. (ten opzichte van het embryo) ligt de verdikte tropho- 

 blast tegenover in ontwikkeling oudere papillen dan vóór, en nu 

 is de afstand van het begin der trophoblastverdikking tot het 

 begin der bovengenoemde processen achter véél kleiner dan vóór. 

 Een dergelijk proces dus als wij bij den badjing reeds aanduidden. 

 Op een gelijksoortigen rol van symplasma enz. , wijst ook het 

 soms zoo diep indringen , a. h. w. oplossen van den trophoblast 

 door symplasma en soortgelijke massa's. Maar, zooals gezegd, het 

 is /eer lastig deze uiterst snel zich ontwikkelende processen te 

 ontw^arren, zoodat ik deze beschouwingen voor niet meer dan 

 een indruk wil geven, dien ik evenwel telkens weder bij het 

 doorzien der praeparaten kreeg. , 



De verdere veranderingen van de nu gemengd gebouwde 

 papillen, bestaan in het optreden van „vacuoleu" in het weefsel, 

 vacuolen", die zich beginnen te vormen onder den cytotrophoblast 

 (d. i. dus daar waar het moederlijke weefsel het langst met den 

 trophoblast in contact was). Van hieruit gaat het proces dan 

 centipetaal (naar het centrum van de papil) voort. Elke „vacuole" 

 ligt in het centrum van een kleine buitenwaartsche uitbochting 

 van den cytotrophoblast (III 42) zoodat de randen van den papil 

 gegolfd worden. Langzamerhand nu nemen de „vacuolen" in grootte 

 toe en met hen de golving in den papilrand en de diepte der 

 door dit proces ontstane inzinkingen tusschen de golven. De 

 allantois, die intusschen in de crypten tusschen twee, nu foetaal- 

 materne , papillen is ingedrongen , zendt zijdelingsche uitloopers 

 in deze kleine inzinkingen; deze eerste allantoisvlokjes komen 

 dus tusschen twee „vacuolen" te liggen en zijn bekleed door 



