431 



male cel, met duidelijken wand en een fijn chromatine-netwerk , 

 waarin veelal één groote nucleolus; hun vorm is veelal rond, 

 vaak echter ook ovaal of langgerekt, hun ligging centraal. Vaak 

 zijn de cellen als sterk uitgerekt (III 48, rechts), vormen dan 

 zeer lange, bleeke, smalle lichamen, dicht tegen de moederlijke 

 decidua aangedrukt; wanneer in een doorsnede de kern niet is 

 getroffen, is het verschil in tinctie van moederlijk weefsel en 

 deze cellen vaak zóó gering, dat men ze niet dan met de 

 grootste moeite kan ontdekken ; waarom deze rekking hier tot 

 stand komt is mij geheel onbekend gebleven. 



Antimesometraal is deze celmodefioatie het sterkst, van hier 

 neemt zij gaandeweg in sterkte af naar den mesometralen eipool ; 

 ter hoogte van den verklevingsring vindt men in de jongere 

 exemplaren van dit stadium nog meer normale cellen , in de 

 oudere ook hier reeds duidelijke reuzencellen, nog later ook 

 reeds daarboven, op een gedeelte van den diplotrophoblast. Ter 

 hoogte van den verklevingsring werd boven reeds gewezen op 

 het bestaan van een rekking der cellen en een bijna onzichtbaar 

 worden, evenals dit meer beneden ook geschiedt (zie boven): in 

 dit laatste geval hebben wij een vingerwijzing voor de verklaring 

 dier plaatsen van den verklevingsring, waar de trophoblast schijn- 

 baar ontbreekt. 



Het entoderm van de navelblaas is, voor zoover het niet de 

 area vasculosa bekleedt, samengesteld uit (III 48 ent. d.) uiterst 

 dunne cellen met nauwelijks zichtbaar plasmalichaam en zeer 

 kleine ronde kerntjes. In het gebied der area vasculosa zijn de 

 entodermcellen groot (III 47), cylindrisch of cubisch , donker van 

 kleur en korrelig, de kernen eveneens groot, korrelig en donker. 

 Tusschen entoderm en trophoblast ligt een , voorzoover zichtbaar 

 structuurlooze , dunne lamel als een basaalmembraan van een der 

 beide genoemde celsoorten (III 48). Vaak zijn beide er van los 

 geraakt , zoodat zij geheel vrij ligt. In latere stadia is zij steeds 

 sterker ontwikkeld; zij ontstaat misschien eerst bij de conservatie. 



In de navelblaas vindt meu allerlei korrelige en dradige 



