434 



reerd papillifeer weefsel , die , aan de einden vrij breed , aan de 

 zijden der placenta uiterst smal en slechts in resten aanwezig is. 



Beschouwen wij nu weer deze verschillende deelen in bijzon- 

 derheden. 



De vlakken d (in situ in alle richtingen gebogen , terwijl in 

 den top de monding van den verbindingsstuk-rest ligt) zijn beide 

 onveranderd. Alleen is nu door de uitzetting overal de crypten- 

 vorming verdwenen en heeft plaats gemaakt voor een dunne 

 mucosalaag bedekt met meerlagig (vaak als platgedrukte crypten) 

 of éénlagig epitheel met papillen , voorzien van een zeer dunne 

 stroma- voortzetting met zeer smalle , donkere kernen ; het epitheel 

 vertoont dezelfde eigenaardigheden als in het vorig stadium : 

 vorming van symplasma, dat in het lumen overal op de foetale 

 membranen wordt uitgestort. Eigenaardig is vaak de met aller- 

 lei kleurstoffen optredende tinctie als bloed; of dit afhankelijk is 

 van extravasaten of een eigenaardige differentiatie van het sym- 

 plasma zelf is, kan ik niet zeggen. 



Van de zone van woekering, die deze beide vlakken {d) om- 

 geeft, valt evenmin iets bijzonders te zeggen; alleen is duidelijk, 

 dat wij hier de laatste uiting van dit proces voor ons hebben, 

 dat bestemd is nu ten onder te gaan door de progressie der 

 regressieve processen in deze richting. 



Deze laatste zijn niet alleen in uitgebreidheid doch ook in 

 intensiteit sterk toegenomen. De papillen zijn geheel veranderd 

 (III 49) in symplasma conjunctivale, met donkerkleurend, homogeen 

 plasma en kleine ovoide, homogeen en zeer intensief kleurende 

 kernen. Deze laatste kleuren zich vaak met plasmakleurstoffen , 

 terwijl alle overgangen tot de gewone kernkleuren zijn waar te 

 nemen. Aan de oppervlakte is echter het proces reeds verder 

 gegaan (III 49 sijp. conj. mod.): hier is met kleurstoffen geen 

 spoor van kernen meer te ontdekken, hier bestaat alleen een 

 homogene, sterk in plasmakleurstoffen diffuus getingeerde laag, 

 die terstond op de trophoblastcellen rust. Ook naar binnen tus- 

 schen de symplasmamassa's dringt dit verder ontwikkelde proces 



