439 



der allantoistakjes door de groeiende bloedruimten (V 17). 



In de allantois-bloedvaten zijn de bloedcellen nog kernhou- 

 dend (III 50 hl. r. f.). 



Het embryo ligt geheel in de nu volkomen ingestulpte navel- 

 blaas (V 13). Deze laatste vormt een schotel, waarvan de randen 

 niet meer door den sinus terminalis worden bereikt, waarop als 

 een deksel de placenta ligt. De beide helften van de navelblaas 

 liggen bijna geheel tegen elkander, het entoderm is echter in 

 beide deelen niet gelijk: de verschillen van het vorige stadium 

 bestaan hier in nu nog versterkten graad (IV 52). De binnen- 

 bekleeding van den schotel , wordt gevormd door de area vascu- 

 losa. wier vaten nog steeds sterk ontwikkeld zijn. 



De trophoblast van de navelblaas, vertoont geweldige verande- 

 ringen (IV 52 frhl. r. c). De cellen zijn zeer groot, echter van gelijk 

 karakter als in het vorige stadium, alleen donkerder plasma en 

 grooter kern bezittend. Soms vormen zij meeidere lagen boven 

 elkaar. Opvallend is het vaak voorkomen van grootere vacuolen in 

 het plasma (IV 54 rac), soms één, soms meerdere, waarom de 

 kern dan vaak gebogen ligt. Antimesometraal beginnend , vangen 

 nu deze foetale reuzencelleu aan, de moederlijke weefsels te inva- 

 deeren : men ziet overal deze cellen buiten eenig contact met den 

 eiwand liggen, elders vindt men evenwel nog exemplaren met dezen 

 verbonden. De eerste liggen nu te midden van deciduacellen, vaak 

 omgeven zij met vele uitloopers de stromacellen (IV 54 r. c. idl); 

 zij bezitten bij deze invasie de meest verschillende vormen , zoodat 

 alles sterk aan een amoeboide voortbeweging doet denken (IV 54). 

 liet plasma is vaak zeer licht, soms ook zeer donker van tinctie; 

 niet zelden kan men allerlei verschillende lagen , concentrisch om 

 elkaar gelegen, vinden (IV 54), die veelal verschillen van tinctie; 

 de beteekenis van deze vormingen ontsnapt mij geheel. (Een 

 aanduiding dezer zones was reeds te vinden bij het eerste 

 optreden dezer cellen, zie II 22 r. e. z.). De kernen dezer cellen 

 zijn zeer verschillend in grootte in verhouding tot de cellen, ook 

 iiun vormen zijn uiterst grillig; mitosen zag ik nooit, aanduidingen 



