441 



zijn de reuzencellen nog minder ontwikkeld tevens, daar liun 

 vorming van uit het antimesometrale centrum voortschrijdt. 



Stadium K. 



Behalve de placenta zelf en de foetale reuzencellen vertoont 

 dit laatste stadium geen progressieve processen meer, alleen het 

 afloopen der oude, die boven werden beschreven. 



Uitgezonderd een toename der afmetingen van het geheel , 

 heeft de dilatatie een verdwijnen van de afscheidingen tusschen 

 omphaloid en allantoid deel der holte tengevolge gehad. Bij 

 nauwkeurig toezien gelukt het echter vaak in een vruchtkamer 

 aan den binnenwand der holte, een flauwe lijn te zien verloopen, 

 gedeeltelijk overeenkomend met de benedengrens der ringvormig 

 uitgebreide processen (IV 14). 



Deze laatste zelf zijn geheel verdwenen : van de progressieve 

 geen spoor meer, van de regressieve alleen kleine resten (V 14). 

 In de oudste exemplaren , vlak voor den partus zijn ook deze 

 verdwenen. Deze laatste sporen van den degeneratiering ia het 

 eenige, wat nog het verloop van deze ringvormig uitgebreide 

 processen aanwijst. 



De placenta heeft zich naar alle richtingen verder uitgebreid, 

 ook naar de diepte, in de mucosa. Verdere differentiatie gaat 

 hiermede hand aan hand. Waar vroeger de zone van degenera- 

 tieve processen zich bevond , waar toen de grootcellige tropho- 

 blast tegenover lag, bevindt zich nu de placenta; hier heeft 

 zich dus hetzelfde proces afgespeeld als vroeger aan de zijden 

 (zie vorig stadium). 



Aan het vroegere vlak d (tekstfig. 4) is geen verandering op- 

 getreden , de mucosa blijft zeer dun , het epitheel hoog. Zeer vaak 

 schijnt dit laatste meerlagig doordat cryptwoekeringen met bijna 

 geheel op elkaar liggende wanden de smalle mucosalaag nog op- 

 woelen (IV 56 c)'). Vaak breken deze later naar binnen open , 

 zoodat komvormige holten ontstaan en , op dwarsdoorsneden, papil- 



