448 



Op deze wijze ontstaan ten slotte ongeveer cirkelvormige of 

 cubische kleine bloedruiraten , als wegen voor liet materne bloed 

 (IV 61 lac. mat.), waartasschen de allantois ligt met de foetale 

 bloedvaten (IV 61 />/. v. /'.). Zoo naderen de vroeger ver uiteen- 

 gelegen , slanke , door breede allantoisbalken gescheiden placentair- 

 papillen elkaar meer en meer, ten slotte raken zij elkaar bijna 

 en er is nauwelijks door een iets breedere allantoisbalk met 

 bloedvat nog een aanduiding der vroegere verdeeling te zien , 

 behalve iu het midden, waar een breede uitlooper der allantois 

 met een groot vat de placenta iu twee groote lobben blijft 

 verdeelen (V 15). 



De allantoisvaten zijn nu ook meer vertakt, bezitten voor een 

 deel ongeveer gelijke afmetingen als de moederlijke bloedwegen, 

 zijn slechts omgeven door zeer dunne strooken allantois die, 

 bestaande uit zeer celrijk weefsel met fijn-korrelige of homogene 

 intercellulaire substantie, soms lastig te onderscheiden zijn van 

 de syncytiumbalkjes, die de grens der materne bloedruimten 

 vormen. Het bloed van moeder en foetus is nu ook gelijk wat 

 de erythrocyten betreft, zoodat de placenta schijnt te bestnan 

 uit een netwerk van ongeveer gelijkgroote mazen, alleen hier 

 en daar door een iets breedere balk nog een aanduiding d^r be- 

 staande segmentatie gevend. 



Bij sterkere vergrootiugeu ziet men (IV 61) de materne bloed- 

 banen (in de jongste exemplaren van dit stadium nog goed te 

 herkennen , daar deze juist op de grens liggen van gelijk woorden 

 van moederlijk en foetaal bloed), omgeven door een smalle laag 

 syncytium, waarvan de nu sterk in aantal verminderde kernen 

 van verschillenden vorm , korrelig zijn terwijl de nucleolus veel 

 minder op den voorgrond treedt; nu eens liggen zij in gesloten 

 rij, dan weer verder uiteen; het plasma vormt een dunne laag 

 met onregelmatige begrenzing naar binnen , gekleurd met plas- 

 makleurstoffen evenals de er binnen liggende fibrinemassa (IV 61 

 fil>r), zoodat tusschen beide eigenlijk geen grens is te zien. 

 Binnen de vaten liggen de roode bloedcellen dicht bijeen , 



