446 



gorediiceenl. De loctale cellen zijn enorm geworden (IV 62 frbLr.c.)^ 

 liggen in meerdere lagen boven elktiar, hebben zich tusschen de 

 inaterne elementen ingeschoven (IV 62), evenals de gelijksoürtige 

 foetale cellen dit vroeger antimesometraal deden. Hun plasma is 

 gelijk gebleven, is iets donkerder dan dat der materne cellen; 

 hun kern is enorm , vele malen grooter dan een normale cel , 

 meestal spoelvormig, fijnkorrelig en vrij diffuus, soms echter 

 zeer licht gekleurd, en voorzien van een grooten, homogeen en 

 diffuus gekleurden nucleolus van de grootte van een normale cel , 

 die opvallenderwijze meestal acidophiel is (IV 59 , 62). Hier is 

 een verwisseling vau foetale en moederlijke elementen onmogelijk. 

 Vaak schijnen hypertrophische deciduacelleu in een symplasma- 

 massa te veranderen, die om de reuzencellen van den trophoblast 

 ligt en door deze wel, even als antimesometraal, wordt gerc- 

 sorbeerd. 



lu het foetale deel van deze placenta-onderlaag schrijdt voort- 

 durend het proces der bloedbaanvoTming voort; hier zijn de 

 trophoblastcelleu nog kleiner. Ook hier ontstaan een syncytium, 

 een groepvormig omgeven van enkele cellen door andere, waarbij 

 de eerste verdwijnen en de ontstane holten door bloed worden 

 ingenomen (verg. IV 52 trbl. c. gr.). Vaak vindt men ook hierbij 

 een kleuring der elementen van zulk een groep als die van hae- 

 moglobine; het is hier echter niet te zeggen of men te doen 

 heeft, met een eventueele vorming van bloedkleurstof of een 

 impregnatie met moederlijk bloed, waardoor deze deelen iuimers 

 worden omspoeld! 



Ten slotte nog eenige woorden over de omphaloide holte en 

 het ei zelf. 



De instulping van de navelblaas bestaat als vroeger, de wanden 

 liggen bijna tegen elkaar (V 14, IV 57), gescheiden door een 

 <luiine laag van een coagulnm ; de area vasculosa bereikt niet de 

 randen van den kom : de sinus terminalis ligt beneden deze. Het 

 entoderm van het bovendeel, voor zoover door de area vasculosa 

 bedekt, is dik, bestaat uit cylindrische cellen met grooten kern 



