447 



en kleurt zich donker (IV 57, 60 ent. pi\)^ dat van het overige 

 van de navelblaas echter is kleincellig {ciif. d.) en zwak van 

 tinctie. Van een verdwijnen van dit distale deel, zooals Duval 

 ('92) voor het konijn beschrijft en voor den eekhoorn postuleert, 

 is echter nooit sprake. Deze differentiatie van het entoderni en 

 de aanwezigheid ook iiu nog van substantie in de navelblaas, 

 wijzen er, dunkt mij, op dat ook nu nog dit orgaan een voedende 

 functie van beteekenis bezit; hiermee stemt overeen de zeer rijke 

 vascularisatie door de area vasculosa, die eerder toe- dan afge- 

 nomen is vergeleken bij vroeger. 



In den laatsten tijd voor den partus vormt het entoderm van 

 den boven wand van de navelblaas eigenaardige, vertakte, vlok- 

 vormige uitloopers, die in het lunien van de navelblaas liggen 

 (IV 60 ent. pr. pap.)^ zonder dat eenige voortzetting der area 

 vasculosa in vele dezer is te vinden. Vaak schijnen er ook cellen 

 van het hier en daar meerlagige entoderm te worden afgestooten, 

 deze liggen dan als ronde elementen, met groeten, donkeren 

 kern in de holte der navelblaas in het coagulum ; aan den 

 wand hebben de kernen gelijken vorm. De beteekenis van dit 

 alles heb ik niet kunnen vinden ; daar het vaak vooral de distale 

 wand van de ingestulpte navelblaas is, die zijn entodermcellen 

 verliest, is dit wellicht als een begin van verlwijning van dezen 

 wand op te vatten? 



De navelblaas-trophoblast vertoont enorme ontwikkeling zijner 

 cellen. Hun vorm is hier zeer onregelmatig, vaak met allerlei 

 uitloopers, die soms, ofschoon niet vaak met elkaar schijnen te 

 versmelten (IV 58 fi-bl. r. c). Deze plasma-armpjes reiken weer 

 in de decidua tusschen de moederlijke cellen. Het plasma is net- 

 vormig, weinig gekleurd, soms echter fijnkorrelig of homogeen 

 en van een eigenaardigen , matten tint, iets sterker en anders 

 genuanceerd dan die der moederlijke cellen; de buitenste, dunne, 

 iets donkerder zone, is ook hier vaak nog aanwezig. Hun kern 

 is enorm, vele malen grooter dan een normale cel; veelal zeer 

 donker met basische kleurstoffen gefingeerd, is zij korrelig, dicht 



