449 



aanwezig is, als de partus is geschied, zoowel op de oude placcn- 

 tair-plaats ais antimesometraal. Deze woekeringen van epitheel- 

 buizen hebben wij reeds in den aanvang van hun aanleg gevonden 

 in stad. H. , waar zij van de differeutiatiegrens naar beneden 

 woekerden. Het beschreven proces begint uu aan de antimesonie- 

 trale randen der vlakken d (zie topografische tekstfig. 4) en 

 breidt zich vanhier in alle riclitingeu uit, (IV 57, V 14). De op 

 deze wijze at'gelichte en aan den distalen navelblaaswand hangende 

 decidua gaat ten onder in symplasma en detritus die ten slotte 

 verdwijnt (IV 57 sijp. coiij. inod.). Merkwaardig is hierbij tevens, 

 dat de foetale reuzenoelleu , die door deze processen eindelijk 

 geheel vrij komen te liggen, zeer sterk verkleind zijn, zeer veel 

 lijken op de epitheelcellen , die den tegenoverliggenden materneii 

 wand nu bedekken (IV 57 frhl. r. c. iimL); ook dit zou een 

 zekeren steun kunnen leveren aan de opvatting van een deelname 

 dezer trophoblastcellen aan de regeneratie van het epitheel. 



Ten slotte verdient de verhouding van de placenta tot den 

 sinus terminalis en de overige deelen van de navelblaas een 

 woord. In een vorig stadium (V 13) lag de placenta met haar 

 randen bijna op de randen van den navelblaasschotel. Bij de 

 verdere ontwikkeling ligt de sinus nu , zooals wij vroeger zagen , 

 beneden deze randen, een dunne lamel somatisch mesoblast bedekt 

 hier het entoderm , dat zich in een plooi nog iets hooger verheft 

 (V 13 e. (.\). Als nu intusschen de placenta door haar uitzetting 

 eveneens naar binnen in den kom groeit, komt de sinus terminalis 

 op de zijde der placenta te liggen, omgeeft deze als een ring, 

 die ten slotte ter halver hoogte van haar dikte ligt (ten minste 

 op zijde, daar ook deze ring aan zijn einden afgebogen is, verg. 

 V 14!) De genoemde entodermplooi zet zich boven den sinus 

 terminalis nog verder naar boven voort, zoodat eigenlijk een plooi 

 schijnt te zijn ingedrongen tusschen de placenta en den moeder- 

 lijken wand (V 13, 15, IV 52); de binnenste lamel is daarbij 

 in innig contact met de zijde der placenta, daar zij dit vroeger 

 was met de , nu met de allantois versmolten en dus in de pla- 



