450 



eoutii opgenomen lamel van liet somatische mesobUist. Men zou 

 dezen entodermplooi dus kunnen vergelijken met wat Duval bij 

 de muis „sinus entodermique" noemt. 



Macroscopisch is de nu volwassen placenta een schijfvormig 

 orgaan, uitpuilend in het uteruslumen (V 14, 15), met een 

 basis aan den moederlijken wand vastgehecht die kleiner is dan 

 de grootste afmeting van het orgaan (V 15), waardoor het a. h, w. 

 ecnigszins gestoeld is. Hare vorm is langwerpig, de grootste 

 afmeting ligt in de lengteas van den uterus , /ij is echter niet 

 zuiver rechthoekig, daar de einden eenigszins hoefijzervormig zijn 

 ingebocht: ook nu nog is deze vorm dus zichtbaar. Een diepe 

 overlangsche sleuf, scheidt het orgaan in twee groote lobben : bij 

 kleine vergrootiug op dwarsddoorsnede ziet men dat deze beant- 

 woordt aan een inham, in de diepte waarvan een breede allan- 

 toisbalk de verdere scheiding voltooit, in welken laatsten de 

 foetale bloedvaten de placenta bereiken. Kleine veelhoekige of 

 ronde zones, door lichte inzinkingen begrensd, wijzen op den 

 bouw uit kleinere lobben , elk wel beantwoordend aan een der 

 primaire papillen uit het stadium V 18. Al deze scheidende 

 allantoisslagen bevatten de toevoerende vaten voor het foetale 

 bloed , terwijl centraal in elke lob het moederlijke wordt aange- 

 voerd. De verdeeling der bloed wegen w^ijst er verder op, dat het 

 foetale bloed eerst tot bovenaan in de placenta stijgt om daarna 

 van hieruit verdeeld te worden over de lobjes, terwijl het materue 

 oniffekeerd van beneden naar boven stroomt. 



