455 



ruimte in uitbreiding niet overeenkomt met die, waar later de 

 placenta zal gevormd worden. 



Later vormt zich een deciduaholte ten kostte van de „inter- 

 mediate portion" (Lee zag dus wel den gang der differentiatie 

 en haar invloed op het wandrelief), dan komt een zone „sur- 

 rounding the germinal area" in contact met de moederlijke 

 mucosa aan de randen van de „placentairkamer" als begin van 

 den placentairaanleg, terwijl de door plooivorming ontstane „se- 

 rosa" , de „placentairkamer" binnengroeiend , dan de placenta 

 verder vormt. 



Lee zag dus een circulaire verbinding van den troplioblast 

 met den uteruswand , maar beschouwt deze als het begin van 

 den aanleg der allantoide placenta. Mogelijk zou zijn, dat bij 

 Spermophilus de zaak zoo geheel anders toegaat als bij Sciurus; 

 daar uitvoeriger beschrijving alsnog ontbreekt, met name over 

 de histologische bijzonderheden van dezen ring, zijn verhouding 

 tegenover de mondingen der verbindingsstukken en de richting 

 van zijn groei, is niet zeker te zeggen, of de verbindingsring 

 van Sciurus dezelfde is als de door Lee bedoelde. 



De eerste ontwikkeling maken de bevruchte eieren door in de 

 tuba. Vier tot acht, soms ook meer eieren, komen dan volgens 

 Rejsek ('03) in den uterus, waarbij de rechter hoorn bijna steeds 

 meer bevat dan de linker. Dit alles vond ik evenzoo bij Sciurus, 

 ofschoon het aantal eieren meestal beneden vier bleef. In den 

 uterus vond Lee ('03) ze als inorulae , „gewoonlijk" nog omgeven 

 door een zona pellucida ; Rejsek vond deze laatste steeds als de 

 preparaten niet met zuren waren behandeld. Een morula vond 

 ik bij Sciurus in den uterus eenmaal; het daaropvolgende stadium 

 dat ik waarnam was een kiemblaas met twee kiembladen en zeer 

 kleine holte. Een zona pellucida zag ik nooit; mijne preparaten 

 waren evenwel gefixeerd in picrine-zwavelzuur. De later het 

 ei van Sciurus omhullende massa was zeker geen zona: deze 

 speelt in elk geval dan een zeer bescheiden rol en is vóór de 

 fixatie van het ei reeds verdwenen, daar de bovengenoemde massa 



