456 



hot ei dan reeds nauw en zonder eenige tusschenrnimte omsluit. 



Niet lang daarna fixeert het ei zich aan de antimesometrale 

 zijde van het uteruslumen. Het is dan , ook volgens de beschrij- 

 vingen van Rejsek en Lee, tweebladig. Fleischmann ('93) geeft 

 aan , dat deze fixatie plaats heeft aan „anscheinend" geprefor- 

 meerde, op gelijke afstanden gelegen plaatsen, de anderen zwijgen 

 hierover. Ik heb bij Sciurus bij juist daarop gericht onderzoek 

 geen veranderingen kunnen vinden, die op eene latere vasthech- 

 ting van het ei op deze plaats zouden kunnen wijzen. De vrij 

 regelmatige afstanden tusschen de eieren onderling evenals tot de 

 einden van den hoorn, wijzen dunkt mij toch op iets dergelijks; 

 wanneer een hoorn slechts één ei bevat, ligt dit steeds in het 

 midden tusschen de beide einden van den hoorn. 



Het proces der fixatie beschrijft Rejsek ('03) voor Spermophilus 

 citillus als volgt. Spoedig na aankomst in den uterus beginnen 

 een paar cellen van den buiteusten, uit platte cellen bestaanden 

 eiwand te groeien, vormen zich tot een al grooter en grooter 

 wordende plaat. Het ei ligt dan nog geheel vrij in het antime- 

 sometrale deel van het lumen. Dan verdwijnen de celgrenzen in 

 deze plaat : er ontstaat een syncytium , met zeer groote kernen 

 en groote nucleoli, terwijl de nuclei verder bleeker zijn dan die 

 van den overigen eiwand. Eindelijk vormt de syncytiale plaat zich 

 tot een cylinder, die nu het uterusepitheel bereikt, waarvan de 

 cellen zich, voor zoover in aanraking met het syncytium, begin- 

 nen te vacuoliseeren. Syncytiaal plasma , later ook kernen , dringen 

 tusschen de epitheelcellen door ; het syncytium breidt zich nu in 

 de vlakte onder het veranderde epitheel naar alle zijden uit. Van 

 dit oogenblik af begint het ei zeer snel te groeien. Later zendt 

 het syncytium ook wortels tusschen de cellen van het mucosa- 

 stroma, het epitheel wordt hier en daar afgestooten. De foetale 

 kernen zijn het grootst naarmate zij dieper in het moederlijke 

 weefsel liggen; mitosen zag Rejsek nooit: het syncytium groeit, 

 doordat telkens meer foetale cellen er in worden opgenomen. 

 Als eindelijk hot ei do grootte hoeft bereikt van 4^ 2 m.M. en 



