462 



trale de placenta (niaterna), aangezien aan deze laatste de latere 

 placenta tot ontwikkeling komt. In liet begin der ontwikkeling 

 reeds verdwijnen eerst de obplacenta, daarna de periplacenta 

 meer en meer, de placenta (materna) integendeel wordt grooter 

 en grooter, de gleuf tusschen deze beide wallen dieper en 

 dieper, waardoor ten slotte de deze lobben later min of meer 

 vervangende volwassen placenta eveneens uit twee lobben bestaat. 



Van een ouderverdeeling in het lumen der vruchtkamers, zooals 

 bij Spermophilus en verwanten, vond Fleischmann ('93) niets. 

 Doch de histologische bijzonderheden in den bouw , meent hij , 

 veroorloven ook hier twee afdeelingen te onderscheiden , analoog 

 aan de boven bij Spermophilus enz, besprokene. Fleischmann 

 stelt Sciurus en het konijn geheel op ééne lijn : ook bij den eek- 

 hoorn bestaan geen onderverdeelingen in het lumen. Dat dit wat 

 den laatste betreft niet juist is, besprak ik reeds boven. Hoe 

 het aan den anderen kant gesteld is met den vorm van een 

 zwangeren konijnen-uterus vóór den 7®" dag post coitum, daarover 

 laten de auteurs zich weinig uit, evenmin als in het algemeen 

 over de morphologisehe processen, die zich vóór dezen tijd (d. i. 

 vóór de eerste placentaire verkleving) , afspelen. Hart en Gulland 

 ('92) onderzochten een graviden uterus vier dagen en acht uur 

 post coitum , vermelden echter niets van bedoelde processen. 

 Zeker is alleen dat eerst zes wallen bestaan , later gaandeweg 

 vier verdwijnen. Een, zij liet dan ook zwakke, verdeeling in zes 

 wallen vonden wij ook bij Sciurus; in dit geval echter waren 

 zij zeer hoog, de scheidende dalen ondiep, zoodat het lumen 

 spleetvormig was; de eigenaardige wijze van verdwijnen dezer 

 lobben , hebben wij uitvoerig besproken. 



Een overeenkomst tusschen den uterus van Sciurus en het 

 konijn is duidelijk: stelt men zich in het eerste geval de schei- 

 dende groeven dieper, reikend tot dicht bij de muscularis, de 

 mesometrale lobben sterk vergroot voor, dan krijgt men het 

 stervormige lumen van het tweede. Wellicht zou ook in de wijze 

 van verdwijnen van obplacenta en periplacenta en de fijnere 



