464 



schrijvers nog onigovcn door oen zona pollucida (Doornuin , Selioen- 

 felil, Kossmann), volgens Doorman tevens nog door een „eiwit- 

 laag", die het in de tuba verkreeg. Zona en eiwitlaag verdwijnen 

 later (zie beneden). 



Wanneer men de afbeeldingen , die de auteurs geven van de 

 jongste stadia van het konijn beziet, dan treft het, dat steeds 

 in dezen tijd de kiemblaas ineengeschrompeld ligt tegen den 

 autimesonietralen wand van het uteruslunien , na de eerste vast- 

 hechting aan de placentaire zijde echter, juist omgekeerd. Dit 

 geeft te denken, vooral indien men de processen van antimeso- 

 metrale fixatie bij Sciurus gezien heeft. Bij enkele jonge stadia 

 van konijnen kon ik dan ook duidelijke teekenen van een ver- 

 band tusschen kiemblaas en uteruswand vinden , echter konden , 

 door den ouderdom der preparaten, geen histologische détails meer 

 worden nagegaan. 



Deze eerste , antimesometrale , fixatie is in het algemeen den 

 schrijvers ontgaan. Assheton (95) evenwel beschrijft, hoe aan den 

 vegetatieven eipool papillen ontstaan van „ectoderm" met granu- 

 leus plasma en groote„ kernen, terwijl celgrenzen vaak niet te 

 vinden zijn. Later ontstaan deze vormingen ook tegenover de 

 periplacenta; alles eerst zonder dat de kiemblaas nog gefixeerd 

 is. Ten slotte echter bewerken de beschreven „papillen" een vast- 

 hechting van het jonge ei aan het antimesometrale deel van den 

 uteruswand : het epitheel wordt door de wigvormige ectoderm- 

 uitloopers geperforeerd, deze dringen in de mucosa binnen eii stellen 

 zich in verband met de bloedvaten. (Merkwaardig is, dat A. het 

 ontstaan der papillen, het doordringen door het epitheel, evenals 

 kortom al de andere processen, die in deze ontwikkeling worden 

 gevonden, alleen mechanisch wil verklaren; of hem dit gelukt 

 is, moet ik in het midden laten). In den tijd, dat de „papillen" 

 ontstaan, wil hij gezien hebben, dat nog geen entoderm aan de 

 antimesometrale pool bestaat; de juistheid dezer waarneming 

 komt mij zeer twijfelachtig voor (zie Schoenfeld). Opvallend is, 

 dat van alle auteurs, die na hem over dezen placeutatievorm 



