465 



schreven, nieniiiiid deze vinding van Asslieton vermeldt, totdat 

 Schoenfeld ('03) hetzelfde opnieuw vindt. 



Deze ('03) beschrijft, hoe den 6^" dag de zona pellucida ge- 

 broken is, en van de antimesometrale zijde van de kicmblaas 

 groote polynucleaire massa's aan het ectoderm ontstaan (wellicht, 

 zegt hij, doorbreken zij zelfs de zona pellucida), die den 7^° dag 

 sterk aan den uterus adhereeren, waardoor na retractie door 

 de conservatie, een festonvorming ontstaat; het plasma dezer vor- 

 ming is lastig te onderscheiden van dat van het, intusschen 

 gefusioneerde, uterusepitheeh Nu beginnen uitloopers dezer poly- 

 nucleaire cellen tusschen de epitheliale kernen door te dringen , 

 eindelijk bereiken zij het bindweefsel, later de vaten, dan vol- 

 gen ook de foetale kernen. Deze ziet hij vetbolletjes (blijkbaar uit 

 de vaten), zich in deze foetale uitloopers ophoopen. Moederlijke 

 en foetale kernen zijn licht te onderscheiden: de laatste zijn 

 donkerder, grooter, hebben een andere plaatsing van hun chro- 

 matine. 



Later .individualiseeren zich polynucleaire cellen uit deze foe- 

 tale massa's, die ten slotte uitgroeien tot de „monster cells" 

 (zie beneden). 



Onwillekeurig roepen deze door Schoenfeld beschreven vormin- 

 gen de door ons bij Sciurus aangetroffen antimesometrale reuzen- 

 cellen in de gedachte. Echter, er bestaat, behalve het verschil 

 in oorsprong, dat in elk geval nog niet ouomstootelijk vaststaat, 

 een cardinaal verschil: Schoenfeld leidt de „monster cells" van 

 deze elementen af, terwijl hiervan bij Sciurus geen sprake is, 

 daar de antimesometrale reuzencellen totaal te gronde gaan , 

 voordat het uitgroeien der trophoblastcellen begint. Men zou 

 nu kunnen vragen : zijn alle door Schoenfeld als zoodanig be- 

 schouwde elementen werkelijk gelijk, m. a. w. moeten bij het 

 konijn in dit stadium niet twee, in plaats van één soort dezer 

 elementen worden aangenomen , zooals wij meenen , dat dit bij 

 Sciurus het geval is; of moet men omgekeerd zich voorstellen, 

 dat bij den eekhoorn beide soorten van antimesometrale „cellen" 



