467 



epitheel zug lijj uouit mitosen. Op den 5^^" daj)f reeds vindt liij 

 het begin der epitheliale celfusie, die op deu 7*^" dag niesome- 

 traal het sterkst is, afnemend naarmate men de obplacenta nadert. 

 Sclioenfeld ('03) beschrijft de processen hier het nauwkeurigst; 

 hij vindt een imbibitie van cellen, kernen en intercellulaire stof, 

 waardoor deze verder uiteen komen te liggen (ook de fibrillen) ; 

 het epitheel vermeerdert zich door amitose niet gevolgd door cel- 

 deeling, waardoor het de sterke oppervlaktetoename kan volgen; 

 bochten en crypten zjjn niet te vinden, alles is uitgerekt, de 

 „klieren" infundibiliform ; ten slotte begint de fusie van het 

 epitheel, antimesometraal het eerst. Van de processen, die wij 

 bij Sciurus in het stroma aan de antimesometrale zijde der 

 eikamers aantroffen, schijnt hier dus niets te vinden te zijn, 

 tenzij wellicht de „stercellen" hun ontstaan zouden te danken 

 kunnen hebben aan slechte fixatie van ev, polygonale cellen. Dit 

 is echter in afbeeldingen niet na te gaan. 



In het algemeen geven de onderzoekers aan , dat de fusie van 

 het epitheel antimesometraal aanvangend , zich uitbreidt naar het 

 mesometrium; daarentegen meent Minot, dat de veranderingen 

 in het stroma, beginnend in de placentairlobi, van hieruit later 

 voortschrijdt naar de obplacenta. 



Ongeveer den 8^*^" dag post coitum, soms vroeger (volgens 

 Minot ('81)) bestaat er reeds in het verloop van den 6"^ dag 

 een „vergroeiing"), heeft de eerste verbinding plaats der embryo- 

 nale en moederlijke deelen, die leiden zal tot de vorming der 

 placenta. 



De beide placentaire kussens van het moederlijke slijmvlies 

 hebben zich hierop voorbereid door een sterke liyperplasie van 

 het stroma, gepaard met imbibitie, een vermeerdering en uit- 

 zetting der vaten, die tot vlak onder het epitheel doordringen. 

 In de diepte beginnend, ontstaan om de vaten celscheeden 

 die, dikker en dikker wordend later, in de diepste deelen van 

 het slijmvlies, ten slotte elkaar raken; dit proces zet zich voort 

 naar ile oppervlakte, hier zijn deze „pcrivasculairc scheeden" 



