471 



liggen. Van deze laatste zegt Masius niets; uit zijn figuren blijkt 

 echter, dat hij ze geheel gelijk zag aan die van den cytoblast. 

 Mitosen zag hij in de versmolten foetale cellenlaag nooit. 



Van de degeneratie van het epitheel beschrijft Masius verschil- 

 lende vormen : eerst nemen de kernen in grootte en aantal toe 

 kleuren zich onregelmatiger, meestal peripheer het sterkst, centraal 

 niet, uitgezonderd de meestal aanwezige een of twee nucleoli ; 

 zij liggen in een door karmijn rosé gekleurd plasma, waarin later 

 vacuolen ontstaan. Dan worden de kernen onregelmatig van 

 grootte (fragmentatie), kleuren zich uiterst donker en homogeen, 

 de fragmentatie zet zich voort totdat hoopjes kleine chromatine- 

 korrels overblijven te midden van een plasmamassa met vacuolen, 

 waarvan vele naar buiten zijn opengebroken, den rand een ge- 

 karteld aspect gevend. Ten slotte eindigt alles in een verdwijnen 

 van deze epitheelresten. Nog dient vermeld , dat bij fixatie met 

 Flemming's vloeistof het plasma een meer bruinen tint aanneemt. 



Dit is dus ongeveer dezelfde redeneering als die van Duval , 

 alleen met dit verschil , dat Masius den plasmodiblast reeds vond, 

 vóórdat het ectoderm zich tegen het moederlijk epitheel had aan- 

 gelegd. Deze laatste bewering van Masius komt mij echter eenigs- 

 zins twijfelachtig voor: het lumeu der eikamer en de grootte 

 van de kiemblaas zijn steeds zoo nauwkeurig aan elkander aan- 

 gepast, dat er van een ruimte tusschen beide wel niet goed 

 sprake zal kunnen zijn (getuige het feit , dat de meesten zich het 

 relief van den uteruswand ontstaan denken door den mechani- 

 schen druk der kiemblaas!), ja, in latere stadia (vgl. een af- 

 beelding van Assheton van een overlangsehe doorsnede van een 

 vruchtkamer van het konijn o. a.) puilt de eiwand zelfs een 

 eindweegs uit in het lumen der verbindingsstukken. Het komt 

 mij waarschijnlijk voor, dat steeds de eiwand en het epitheel 

 der vruchtkamer elkaar aanraken, dat de ruimte, die Masius 

 e. a. vermelden en teekenen tusschen beide een gevolg is van de 

 bij de fixatie van een zoo vloeiatofrijk object als een kiemblaas 

 onvormijdelijke, (zij het dan bij goede behandeling geringe) re- 



