478 



zijn echter geen verschillen te zien. Intusschen zijn in het gede- 

 genereerde epitheel de vesiculeuse kernen niet meer waar te 

 nemen, wat volgens Clivio wijst op destructie er van. Ook hier 

 dus weer: epitheel-degeneratie, ectodermale celfusie en destructie 

 van het epitheel , zoodat dit laatste later nooit een rol zal kunnen 

 spelen. Clivio laat verder contact bestaan ook vóór verkleving; 

 er kan dus geen sprake zijn van ectodermale celfusie, buiten 

 contact met het veranderde uterusepitheel. 



Maximow ('98) vindt in zijn eerste publicatie de veranderin- 

 gen in het uterusepitheel geheel als door Duval en Masius is 

 beschreven. Alleen ziet hij bij kleuring volgens Altmann in het 

 eerst nog granula in het plasma, die in het verdere verloop van 

 het proces geheel verdwijnen , waardoor dan het plasma een ge- 

 heel diffuse tinctie aanneemt. Anders evenwel vindt hij het ge- 

 steld met de ectodermale vormingen. Als dit tegen het ver- 

 anderde epitheel aanligt, bestaat het eerst uit meerdere lagen 

 scherp begrensde cellen , waarvan de basale vaak cylindrisch zijn 

 en waarin overal talrijke mitosen voorkomen. Dan verdwijnt het 

 epitheel langzamerhand , beginnend aan de toppen der moeder- 

 lijke papillen, waarin de vaten liggen. In het ectoderm intus- 

 schen nog geen veranderingen: deze treden eerst op, wanneer, 

 nadat het epitheel op de papillen hier en daar geheel verdwenen 

 is, de vaten bij aanraking met de foetale cellen bloed doorlaten; 

 ouder den invloed van dit laatste ontstaat dan een eelfusie, 

 alleen daar natuurlijk waar het bloed het ectoderm bereikt. In 

 dit stadium geeft M. geen eigenlijke beschrijving van het „plas- 

 modium"; later beschrijft hij, hoe hij nooit mitosen of amitosen 

 er in vindt, wel daarentegen in het plasma talrijke fuchsinophile 

 korreltjes, terwijl het geheele plasma vrij donker van kleur is 

 en vaak zeer kleine vacuolen en vetkorreltjes bevat. Aan de 

 kernen ziet hij „geen bijzonderheden." 



Maximow, die, het voetspoor van Duval volgende, het „plas- 

 modium" en wat daarmede samenhangt nauwkeurig in al zijne 

 eigenschappen heeft onderzocht, heeft later bovengenoemde theorie 



31 



