476 



vormen. De korrelige eiwitmassa's zijn waarschijnlijk wel in viro 

 vloeibaar en alleen door fixatie in dezen vorm gecoaguleerd ; van 

 een min of meer ondoordringbare afscheiding tusschen foetaal en 

 matern weefsel kan dus ook hierbij zeker geen sprake zijn. 



Als reden van zijn vroegere opvatting, dat geen ectodermaal 

 syncytium vóór appositie ontstond, meent Maximow te moeten 

 aanwijzen, dat hij fixeerde in Flemming's vloeistof, die liet ver- 

 schil tusschen foetaal en epitlieliaal „plasmodium" niet sterk doet 

 uitkomen, terwijl bij het uitprepareeren het ectodermale plas- 

 modium van het ectoderm was gescheiden en aan het epitheel 

 blijven hangen : zoo scheen het een deel van dit laatste te zijn. 

 Dit schijnt zeer goed mogelijk in het stadium , waarin de appo- 

 sitie, volgens Maximow, reeds heeft plaats gehad; iets vroeger 

 evenwel ligt de zona nog tusschen beide; hoe kan dan in dit 

 geval sprake zijn van verkleving met het epitheel en hoe kan 

 het een schijnbaar deel uitmaken van dit laatste, zonder dat ook 

 hier de zona een zichtbare grens oplevert? 



Friinkel ('ï)8) komt op een geheel andere wijze tot de con- 

 clusie, dat het „syncytium" van ectodermalen oorsprong is. Aan 

 den rand der placenta nl. vond hij, zoowel in zeer jonge als 

 oudere exemplaren, dat, kort vóór de plaats, w\aar het ectoderm 

 zich tegen de moederlijke weefsels aanlegt, het „syncytiaal" 

 geworden uterusepitheel met scherpe grens ophoudt en kort daarna 

 de appositie tegen het van epitheel verder beroofde slijmvlies 

 plaats heeft: het uterusepitheel neemt dus geen deel aan de 

 vorming der placenta. 



Het schijnt mij toe, dat de tegenstanders van de theorie van 

 den ectodermalen oorsprong van het „syncytium", niet door deze 

 redeneering zullen worden overtuigd. Inderdaad , een dergelijk 

 scherp ophouden van het epitheel met een , zij het dan ook kleine 

 „ledige" ruimte tusschen epitheel en ectoderm, ziet men in geen 

 der afbeeldingen van overeenkomstige stadia van andere auteurs. 

 Waar zou dan het epitheel of het daaruit ontstane „syncytium" 

 plotseling zoo spoorloos gebleven zijn? M. i. is deze open ruimte 



