481 



vindt men iiaiir buiten een fijnen zoom , die j^rooteudeels tegen 

 de oppervlakte ervan aanligt, hier en daar er echter vrij van is; 

 dit blijkt dan te zijn een dunne, dradige membraan, die hier 

 en daar iets verdikt is: dat is, volgens Marchand, de rest der 

 zona pelluoida met hier aanhangende „slijm- of eiwitresten." 

 Uit dit alles concludeert Marchand „met absolute zekerheid", 

 dat de plasmodiale laag inderdaad behoort tot het ectoderm en 

 dat deze reeds vóór het intreden der verkleving met het uterus- 

 epitheel ontstaat. 



Ook hij vindt intusschen degeneratie van het epitheel. De 

 kernen zijn hierin sterk vermeerderd (nooit door mitosen) , krijgen 

 een ongekleurd centrum met donker gekleurden rand. De cellen 

 beginnen dan te versmelten , waarbij de cilia aanvankelijk een 

 donker gestreepte zone vormen ; elders gaat deze zoom over in 

 een homogeen gekleurde massa met vacuolen , die afbrokkelt. 

 In de vorming van dit epitheliale „syncytium" ziet Marchand 

 een noodwendige omstandigheid voor het tot stand komen der 

 verkleving. Later ontstaan er vacuolen in, waarin vaak fijne 

 haartjes liggen. Dan wordt dit „syncytium" geresorbeerd en wel 

 door de moederlijke vaten , die er in doordringen : de binnenrand 

 ziet er daardoor aangevreten uit. Sommige kernen zijn intusschen 

 veranderd, eenige zijn klein, kleuren zich zeer intensief en ho- 

 mogeen (en dit vooral aan „vorgeschobenen oder auch ganz 

 abgetrennten Theilen"), andere weer vallen in korrels uiteen, 

 terwijl ten slotte een derde modificatie bestaat, die zeer groot 

 is, rond of ovaal van vorm, een duidelijk chromatinenet bezit 

 met groote nucleoli „zeer gelijkend op ectodermkernen". 



Terecht besluit Marchand, dat het „plasmodium" ontstaat uit 

 het ectoderm ; of de dradige membraan , die hij voor de zona 

 houdt, werkelijk deze is, moet ik daarlaten; zijn figuren en 

 beschrijvingen ervan zijn niet voldoende om dit met zekerheid 

 te zeggen. Alleen wil ik opmerken , vooreerst dat Marchand fixeerde 

 met Zenker's vloeistof, terwijl de meeste auteurs van meening 

 zijn , dat zure fixatiemiddelen de zona oplossen ; verder dat zeer 



